حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالاَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ زِيَادِ، بْنِ إِسْمَاعِيلَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبَّادِ بْنِ جَعْفَرٍ الْمَخْزُومِيِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ جَاءَ مُشْرِكُو قُرَيْشٍ يُخَاصِمُونَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي الْقَدَرِ فَنَزَلَتْ { يَوْمَ يُسْحَبُونَ فِي النَّارِ عَلَى وُجُوهِهِمْ ذُوقُوا مَسَّ سَقَرَ* إِنَّا كُلَّ شَىْءٍ خَلَقْنَاهُ بِقَدَرٍ}
Бизга Абу Бакр ибн Аби Шайба ва Абу Курайб ривоят қилди, иккаласи деди: Бизга Вакиъ ривоят қилди, у Суфёндан, у Зиёд ибн Исмоилдан, у Муҳаммад ибн Аббод ибн Жаъфар ал-Махзумийдан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилдики, у деди: Қурайшнинг мушриклари Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳузурига қадар ҳақида тортишиш учун келдилар. Шунда ушбу оят нозил бўлди: «Ўша кунда улар юзтубан оловга судралиб, ‹Сақар (жаҳаннам) тегишини тотиб кўринглар!› (дейилади). Албатта, Биз ҳар бир нарсани қадар билан яратдик».