حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ قَالاَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ، عَنْ زِيَادِ بْنِ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبَّادِ بْنِ جَعْفَرٍ الْمَخْزُومِيِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ جَاءَ مُشْرِكُو قُرَيْشٍ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُخَاصِمُونَ فِي الْقَدَرِ فَنَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ : (يَوْمَ يُسْحَبُونَ فِي النَّارِ عَلَى وُجُوهِهِمْ ذُوقُوا مَسَّ سَقَرَ * إِنَّا كُلَّ شَيْءٍ خَلَقْنَاهُ بِقَدَرٍ ) . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Бизга Абу Курайб Муҳаммад ибн ал-Ало ва Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилдилар, улар дедилар: бизга Вакииъ ривоят қилди, Суфён ас-Саврийдан, у Зиёд ибн Исмоилдан, у Муҳаммад ибн Аббод ибн Жаъфар ал-Махзумийдан, у Абу Ҳурайрадан (ривоят қилди), у деди: Қурайш мушриклари тақдир тўғрисида тортишиб Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдиларига келишди. Шунда бу оят нозил бўлди: «Ўша кунда улар юзтубон дўзахда судраладилар. (Уларга:) «Сақар (дўзах)нинг тегишини тотинглар! Албатта Биз ҳар бир нарсани ўлчов (тақдир) билан яратдик,» (дейилади),» (Қамар сураси, 48-49). Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан, саҳиҳдир.