حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، وَأَبُو بَكْرٍ بُنْدَارٌ قَالاَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ زِيَادِ بْنِ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبَّادِ بْنِ جَعْفَرٍ الْمَخْزُومِيِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ جَاءَ مُشْرِكُو قُرَيْشٍ يُخَاصِمُونَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فِي الْقَدَرِ فَنَزَلَتْْ : ( يومَ يُسْحَبُونَ فِي النَّارِ عَلَى وُجُوهِهِمْ ذُوقُوا مَسَّ سَقَرَ * إِنَّا كُلَّ شَيْءٍ خَلَقْنَاهُ بِقَدَرٍ ) . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Бизга Абу Курайб ва Абу Бакр Бундор ривоят қилиб дедилар: бизга Вакииъ, Суфёндан, у Зиёд ибн Исмоилдан, у Муҳаммад ибн Аббод ибн Жаъфар ал-Махзумийдан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди, у деди: «Қурайш мушриклари Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан қадар ҳақида тортишиш учун келдилар. Шунда: «Улар дўзахга юзлари устида судралиб бориладиган кунда (уларга айтилади): «Сақар (дўзах) озорини тотинглар! Албатта, Биз ҳар бир нарсани ўлчов (қадар) билан яратганмиз» (Қамар сураси, 48-49) нозил бўлди.» Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.