حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أَبِي مَعْمَرٍ، عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ بَيْنَمَا نَحْنُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِمِنًى فَانْشَقَّ الْقَمَرُ فِلْقَتَيْنِ فِلْقَةٌ مِنْ وَرَاءِ الْجَبَلِ وَفِلْقَةٌ دُونَهُ فَقَالَ لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " اشْهَدُوا " . يَعْنِي : (اقتَرَبَتِ السَّاعَةُ وَانْشَقَّ الْقَمَرُ ) قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Бизга Али ибн Ҳужр ривоят қилди, бизга Али ибн Мушир хабар берди, ал-Аъмашдан, у Иброҳимдан, у Абу Маъмардан, у Ибн Масъуд (розияллаҳу анҳу)дан ривоят қилди, у деди: «Биз Минўда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан бирга эканимизда, ой иккига бўлиниб кетди — бир бўлаги тоғнинг ортида, бир бўлаги ундан берида эди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизга: «Гувоҳ бўлинглар,» дедилар.» Яъни: «Соат (Қиёмат) яқинлашди ва ой бўлинди» (Қамар сураси, 1). У деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.
حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ سَأَلَ أَهْلُ مَكَّةَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم آيَةً فَانْشَقَّ الْقَمَرُ بِمَكَّةَ مَرَّتَيْنِ فَنَزَلَت : (اقتَرَبَتِ السَّاعَةُ وَانْشَقَّ الْقَمَرُ ) إِلَى قَوْلِهِ : (سحْرٌ مُسْتَمِرٌّ ) يَقُولُ ذَاهِبٌ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Бизга Абд ибн Ҳумайд ривоят қилди, бизга Абдурраззоқ, Маъмардан, у Қатодадан, у Анасдан ривоят қилди, у деди: «Макка аҳли Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан бир мўъжиза сўради, бас Маккада ой икки марта бўлинди. Шунда: «Соат (Қиёмат) яқинлашди ва ой бўлинди» (Қамар сураси, 1) — Унинг «ўтиб кетувчи сеҳр» деган сўзигача (Қамар сураси, 2) нозил бўлди. «Мустамир» ўтиб кетувчи дегани.» Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنْ أَبِي مَعْمَرٍ، عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ، قَالَ انْشَقَّ الْقَمَرُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ لَنَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " اشْهَدُوا " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Бизга Ибн Абу Умар ривоят қилди, бизга Суфён, Ибн Абу Нажиҳдан, у Мужоҳиддан, у Абу Маъмардан, у Ибн Масъуддан ривоят қилди, у деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) замонида ой бўлинди. Шунда Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизга: «Гувоҳ бўлинглар,» дедилар.» Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ انْفَلَقَ الْقَمَرُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " اشْهَدُوا " . قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Бизга Маҳмуд ибн Ғайлон ривоят қилди, бизга Абу Довуд, Шуъбадан, у ал-Аъмашдан, у Мужоҳиддан, у Ибн Умардан ривоят қилди, у деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) замонида ой ёрилиб бўлинди. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Гувоҳ бўлинглар,» дедилар.» У деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.
حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ كَثِيرٍ، عَنْ حُصَيْنٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ جُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ انْشَقَّ الْقَمَرُ عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم حَتَّى صَارَ فِرْقَتَيْنِ عَلَى هَذَا الْجَبَلِ وَعَلَى هَذَا الْجَبَلِ فَقَالُوا سَحَرَنَا مُحَمَّدٌ فَقَالَ بَعْضُهُمْ لَئِنْ كَانَ سَحَرَنَا مَا يَسْتَطِيعُ أَنْ يَسْحَرَ النَّاسَ كُلَّهُمْ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَقَدْ رَوَى بَعْضُهُمْ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ حُصَيْنٍ عَنْ جُبَيْرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ جُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ جُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍ نَحْوَهُ .
Бизга Абд ибн Ҳумайд ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Касир ривоят қилди, бизга Сулаймон ибн Касир, Ҳусайндан, у Муҳаммад ибн Жубайр ибн Мутъимдан, у отасидан ривоят қилди, у деди: «Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) замонида ой икки бўлакка бўлинди — бир бўлаги бу тоғ устида, бир бўлаги у тоғ устида эди. Шунда улар: «Муҳаммад бизни сеҳрлади,» дедилар. Улардан баъзилари: «Агар бизни сеҳрлаган бўлса ҳам, ҳамма одамларни сеҳрлай олмайди-ку,» дедилар.» Абу Исо (Термизий) деди: баъзилар бу ҳадисни Ҳусайндан, у Жубайр ибн Муҳаммад ибн Жубайр ибн Мутъимдан, у отасидан, у бобоси Жубайр ибн Мутъимдан шунга ўхшаш ривоят қилганлар.
حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، وَأَبُو بَكْرٍ بُنْدَارٌ قَالاَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ زِيَادِ بْنِ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبَّادِ بْنِ جَعْفَرٍ الْمَخْزُومِيِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ جَاءَ مُشْرِكُو قُرَيْشٍ يُخَاصِمُونَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فِي الْقَدَرِ فَنَزَلَتْْ : ( يومَ يُسْحَبُونَ فِي النَّارِ عَلَى وُجُوهِهِمْ ذُوقُوا مَسَّ سَقَرَ * إِنَّا كُلَّ شَيْءٍ خَلَقْنَاهُ بِقَدَرٍ ) . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Бизга Абу Курайб ва Абу Бакр Бундор ривоят қилиб дедилар: бизга Вакииъ, Суфёндан, у Зиёд ибн Исмоилдан, у Муҳаммад ибн Аббод ибн Жаъфар ал-Махзумийдан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди, у деди: «Қурайш мушриклари Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан қадар ҳақида тортишиш учун келдилар. Шунда: «Улар дўзахга юзлари устида судралиб бориладиган кунда (уларга айтилади): «Сақар (дўзах) озорини тотинглар! Албатта, Биз ҳар бир нарсани ўлчов (қадар) билан яратганмиз» (Қамар сураси, 48-49) нозил бўлди.» Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.