حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا الْمُغِيرَةُ بْنُ سَلَمَةَ الْمَخْزُومِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ، - وَهُوَ ابْنُ زِيَادٍ - حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ حَكِيمٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي عَمْرَةَ، قَالَ دَخَلَ عُثْمَانُ بْنُ عَفَّانَ الْمَسْجِدَ بَعْدَ صَلاَةِ الْمَغْرِبِ فَقَعَدَ وَحْدَهُ فَقَعَدْتُ إِلَيْهِ فَقَالَ يَا ابْنَ أَخِي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَنْ صَلَّى الْعِشَاءَ فِي جَمَاعَةٍ فَكَأَنَّمَا قَامَ نِصْفَ اللَّيْلِ وَمَنْ صَلَّى الصُّبْحَ فِي جَمَاعَةٍ فَكَأَنَّمَا صَلَّى اللَّيْلَ كُلَّهُ " .
Абдурраҳмон ибн Абу Амра айтди: Усмон ибн Аффон шом намозидан кейин масжидга кирди ва ёлғиз ўтирди. Мен ҳам унинг ёнига ўтирдим. У: «Эй жияним, мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни: ‹Кимки хуфтонни жамоатда ўқиса, гўё ярим кечани (ибодат билан) тикка тургандек (бўлади); кимки субҳни жамоатда ўқиса, гўё бутун кечани (ибодат билан) ўтказгандек (бўлади)› деб айтаётган ҳолда эшитдим» деди.
وَحَدَّثَنِيهِ زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الأَسَدِيُّ، ح وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، جَمِيعًا عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ أَبِي سَهْلٍ، عُثْمَانَ بْنِ حَكِيمٍ بِهَذَا الإِسْنَادِ . مِثْلَهُ .
Бу (ҳадис) бизга Суфён(дан), Абу Саҳл Усмон ибн Ҳаким(дан) шу иснод билан — худди шу мислида (ривоят қилинди).
وَحَدَّثَنِي نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ، حَدَّثَنَا بِشْرٌ، - يَعْنِي ابْنَ مُفَضَّلٍ - عَنْ خَالِدٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ سِيرِينَ، قَالَ سَمِعْتُ جُنْدَبَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ صَلَّى الصُّبْحَ فَهُوَ فِي ذِمَّةِ اللَّهِ فَلاَ يَطْلُبَنَّكُمُ اللَّهُ مِنْ ذِمَّتِهِ بِشَىْءٍ فَيُدْرِكَهُ فَيَكُبَّهُ فِي نَارِ جَهَنَّمَ " .
Жундаб ибн Абдуллаҳ айтди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Кимки субҳни ўқиса, у Аллаҳнинг зиммасида (ҳимоясида)дир; бас Аллаҳ сиздан Ўз зиммасига (оид) бир нарсани (уни бузганликни) талаб қилмасин — (акс ҳолда) сизни тутиб, жаҳаннам ўтига юзтубан ташлаб юборади» деди.
وَحَدَّثَنِيهِ يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الدَّوْرَقِيُّ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، عَنْ خَالِدٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ سِيرِينَ، قَالَ سَمِعْتُ جُنْدَبًا الْقَسْرِيَّ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ صَلَّى صَلاَةَ الصُّبْحِ فَهْوَ فِي ذِمَّةِ اللَّهِ فَلاَ يَطْلُبَنَّكُمُ اللَّهُ مِنْ ذِمَّتِهِ بِشَىْءٍ فَإِنَّهُ مَنْ يَطْلُبْهُ مِنْ ذِمَّتِهِ بِشَىْءٍ يُدْرِكْهُ ثُمَّ يَكُبَّهُ عَلَى وَجْهِهِ فِي نَارِ جَهَنَّمَ " .
Жундаб ал-Қасрий айтди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Кимки субҳ намозини ўқиса, у Аллаҳнинг зиммасидадир; бас Аллаҳ сиздан Ўз зиммасига (оид) бир нарсани талаб қилмасин; чунки кимни Ўз зиммасига (оид) бир нарсада талаб қилса, уни тутар, кейин уни жаҳаннам ўтига юзи билан юзтубан ташлаб юборар» деди.
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا ابْنُ هَارُونَ، عَنْ دَاوُدَ بْنِ أَبِي هِنْدٍ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ جُنْدَبِ بْنِ سُفْيَانَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِهَذَا وَلَمْ يَذْكُرْ " فَيَكُبَّهُ فِي نَارِ جَهَنَّمَ " .
Жундаб ибн Суфён Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан шуни (ривоят қилди); ва «уни жаҳаннам ўтига ташлаб юборар» (қисмини) зикр қилмади.