وَحَدَّثَنِيهِ يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الدَّوْرَقِيُّ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، عَنْ خَالِدٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ سِيرِينَ، قَالَ سَمِعْتُ جُنْدَبًا الْقَسْرِيَّ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ صَلَّى صَلاَةَ الصُّبْحِ فَهْوَ فِي ذِمَّةِ اللَّهِ فَلاَ يَطْلُبَنَّكُمُ اللَّهُ مِنْ ذِمَّتِهِ بِشَىْءٍ فَإِنَّهُ مَنْ يَطْلُبْهُ مِنْ ذِمَّتِهِ بِشَىْءٍ يُدْرِكْهُ ثُمَّ يَكُبَّهُ عَلَى وَجْهِهِ فِي نَارِ جَهَنَّمَ " .
Жундаб ал-Қасрий айтди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Кимки субҳ намозини ўқиса, у Аллаҳнинг зиммасидадир; бас Аллаҳ сиздан Ўз зиммасига (оид) бир нарсани талаб қилмасин; чунки кимни Ўз зиммасига (оид) бир нарсада талаб қилса, уни тутар, кейин уни жаҳаннам ўтига юзи билан юзтубан ташлаб юборар» деди.