وَحَدَّثَنِي نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ، حَدَّثَنَا بِشْرٌ، - يَعْنِي ابْنَ مُفَضَّلٍ - عَنْ خَالِدٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ سِيرِينَ، قَالَ سَمِعْتُ جُنْدَبَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ صَلَّى الصُّبْحَ فَهُوَ فِي ذِمَّةِ اللَّهِ فَلاَ يَطْلُبَنَّكُمُ اللَّهُ مِنْ ذِمَّتِهِ بِشَىْءٍ فَيُدْرِكَهُ فَيَكُبَّهُ فِي نَارِ جَهَنَّمَ " .
Жундаб ибн Абдуллаҳ айтди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Кимки субҳни ўқиса, у Аллаҳнинг зиммасида (ҳимоясида)дир; бас Аллаҳ сиздан Ўз зиммасига (оид) бир нарсани (уни бузганликни) талаб қилмасин — (акс ҳолда) сизни тутиб, жаҳаннам ўтига юзтубан ташлаб юборади» деди.