Бизга Қутайба ибн Саъийд ривоят қилди, бизга Абу Авона Зиёд ибн Илоқадан, у Муғийра ибн Шуъбадан ривоят қилди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам оёқлари шишиб кетгунча намоз ўқидилар. Унга: «Сиз бундай қийинчиликка қўл урасизми, ҳолбуки Аллаҳ сизнинг ўтган ва келажак гуноҳларингизни кечирган-ку?» дейилди. Шунда у: «Шукр қилувчи банда бўлмайинми?» дедилар.
Бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба ва Ибн Нумайр ривоят қилди, улар деди: бизга Суфён Зиёд ибн Илоқадан ривоят қилди, у Муғийра ибн Шуъбанинг шундай деганини эшитди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам оёқлари шишиб кетгунча (намозда) тик турдилар. Улар: «Аллаҳ сизнинг ўтган ва келажак гуноҳларингизни кечирган-ку», дедилар. У: «Шукр қилувчи банда бўлмайинми?» дедилар.
Бизга Ҳорун ибн Маъруф ва Ҳорун ибн Саъийд ал-Айлий ривоят қилди, улар деди: бизга Ибн Ваҳб ривоят қилди, менга Абу Сахр Ибн Қусайтдан, у Урва ибн Зубайрдан, у Оишадан хабар берди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам намоз ўқиганларида оёқлари ёрилиб кетгунча тик турар эдилар. Оиша: «Эй Аллаҳнинг Расули, сиз бундай қиласизми, ҳолбуки Аллаҳ сизнинг ўтган ва келажак гуноҳларингизни кечирган-ку?» деди. Шунда у: «Эй Оиша, шукр қилувчи банда бўлмайинми?» дедилар.