حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ - وَاللَّفْظُ لِقُتَيْبَةَ - قَالَ إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا وَقَالَ الآخَرَانِ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ رُفَيْعٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ ابْنِ الْقِبْطِيَّةِ، قَالَ دَخَلَ الْحَارِثُ بْنُ أَبِي رَبِيعَةَ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ صَفْوَانَ وَأَنَا مَعَهُمَا، عَلَى أُمِّ سَلَمَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ فَسَأَلاَهَا عَنِ الْجَيْشِ الَّذِي يُخْسَفُ بِهِ وَكَانَ ذَلِكَ فِي أَيَّامِ ابْنِ الزُّبَيْرِ فَقَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَعُوذُ عَائِذٌ بِالْبَيْتِ فَيُبْعَثُ إِلَيْهِ بَعْثٌ فَإِذَا كَانُوا بِبَيْدَاءَ مِنَ الأَرْضِ خُسِفَ بِهِمْ " . فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَكَيْفَ بِمَنْ كَانَ كَارِهًا قَالَ " يُخْسَفُ بِهِ مَعَهُمْ وَلَكِنَّهُ يُبْعَثُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ عَلَى نِيَّتِهِ " . وَقَالَ أَبُو جَعْفَرٍ هِيَ بَيْدَاءُ الْمَدِينَةِ .
Бизга Қутайба ибн Саъид, Абу Бакр ибн Абу Шайба ва Ишоқ ибн Иброҳим ривоят қилдилар — матн Қутайбаники — Ишоқ «хабар берди» деди, қолган иккиси «ривоят қилди» дедилар: Бизга Жарир Абдулазиз ибн Руфайъдан, у Убайдуллаҳ ибн ал-Қибтийядан ривоят қилди, у деди: ал-Ҳорис ибн Абу Рабиъа ва Абдуллаҳ ибн Сафвон, мен ҳам улар билан бирга, муъминлар онаси Умму Саламанинг ҳузурига кирдик. Улар ундан ер ютадиган қўшин ҳақида сўрадилар — бу Ибн аз-Зубайр кунларида эди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Бир паноҳ изловчи Байтга (Каъбага) паноҳ келади, унга қарши бир қўшин юборилади. Улар ернинг Байдо (чўл) жойига етганларида уларни ер ютади» — деди. Мен: «Эй Расулуллаҳ, улар орасидаги (бунга) норозилиги бор кишининг ҳоли нима бўлади?» дедим. У: «У ҳам улар билан бирга ер ютади, лекин Қиёмат куни у ўз ниятига кўра қайтарилади» — деди. Абу Жаъфар: «У Мадина Байдосидир» — деди.
حَدَّثَنَاهُ أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ رُفَيْعٍ، بِهَذَا الإِسْنَادِ وَفِي حَدِيثِهِ قَالَ فَلَقِيتُ أَبَا جَعْفَرٍ فَقُلْتُ إِنَّهَا إِنَّمَا قَالَتْ بِبَيْدَاءَ مِنَ الأَرْضِ فَقَالَ أَبُو جَعْفَرٍ كَلاَّ وَاللَّهِ إِنَّهَا لَبَيْدَاءُ الْمَدِينَةِ .
Бизга буни Аҳмад ибн Юнус ривоят қилди, бизга Зуҳайр ривоят қилди, бизга Абдулазиз ибн Руфайъ шу иснод билан ривоят қилди. Унинг ҳадисида (Убайдуллаҳ) деди: Мен Абу Жаъфар билан учрашдим ва: «У фақат ‹ернинг Байдо жойида› деб айтди» дедим. Абу Жаъфар: «Йўқ, Аллаҳга қасамки, у албатта Мадина Байдосидир» — деди.
حَدَّثَنَا عَمْرٌو النَّاقِدُ، وَابْنُ أَبِي عُمَرَ، - وَاللَّفْظُ لِعَمْرٍو - قَالاَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ، عُيَيْنَةَ عَنْ أُمَيَّةَ بْنِ صَفْوَانَ، سَمِعَ جَدَّهُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ صَفْوَانَ، يَقُولُ أَخْبَرَتْنِي حَفْصَةُ، أَنَّهَا سَمِعَتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " لَيَؤُمَّنَّ هَذَا الْبَيْتَ جَيْشٌ يَغْزُونَهُ حَتَّى إِذَا كَانُوا بِبَيْدَاءَ مِنَ الأَرْضِ يُخْسَفُ بِأَوْسَطِهِمْ وَيُنَادِي أَوَّلُهُمْ آخِرَهُمْ ثُمَّ يُخْسَفُ بِهِمْ فَلاَ يَبْقَى إِلاَّ الشَّرِيدُ الَّذِي يُخْبِرُ عَنْهُمْ " . فَقَالَ رَجُلٌ أَشْهَدُ عَلَيْكَ أَنَّكَ لَمْ تَكْذِبْ عَلَى حَفْصَةَ وَأَشْهَدُ عَلَى حَفْصَةَ أَنَّهَا لَمْ تَكْذِبْ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم
Бизга Амр ан-Ноқид ва Ибн Абу Умар ривоят қилдилар — матн Амрники — улар иккаласи дедилар: Бизга Суфён ибн Уяйна Умайя ибн Сафвондан ривоят қилди, у бобоси Абдуллаҳ ибн Сафвоннинг шундай деганини эшитган: Менга Ҳафса хабар бердики, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг шундай деганини эшитган: «Албатта бу Байтга (Каъбага) ҳужум қиладиган бир қўшин келади. Улар ернинг Байдо жойига етганларида уларнинг ўртасини ер ютади, уларнинг олдингиси кейингисини чақиради, сўнг (ҳаммаларини) ер ютади, улардан хабар берадиган бир қочоқдан бошқа ҳеч ким қолмайди». Бир киши: «Мен сенга гувоҳлик бераманки, сен Ҳафсага ёлғон тўқимадинг, Ҳафсага ҳам гувоҳлик бераманки, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга ёлғон тўқимади» — деди.
وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمِ بْنِ مَيْمُونٍ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ صَالِحٍ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ، عَمْرٍو حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ أَبِي أُنَيْسَةَ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ الْعَامِرِيِّ، عَنْ يُوسُفَ بْنِ مَاهَكَ، أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ صَفْوَانَ، عَنْ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " سَيَعُوذُ بِهَذَا الْبَيْتِ - يَعْنِي الْكَعْبَةَ - قَوْمٌ لَيْسَتْ لَهُمْ مَنَعَةٌ وَلاَ عَدَدٌ وَلاَ عُدَّةٌ يُبْعَثُ إِلَيْهِمْ جَيْشٌ حَتَّى إِذَا كَانُوا بِبَيْدَاءَ مِنَ الأَرْضِ خُسِفَ بِهِمْ " . قَالَ يُوسُفُ وَأَهْلُ الشَّأْمِ يَوْمَئِذٍ يَسِيرُونَ إِلَى مَكَّةَ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ صَفْوَانَ أَمَا وَاللَّهِ مَا هُوَ بِهَذَا الْجَيْشِ . قَالَ زَيْدٌ وَحَدَّثَنِي عَبْدُ الْمَلِكِ الْعَامِرِيُّ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَابِطٍ، عَنِ الْحَارِثِ، بْنِ أَبِي رَبِيعَةَ عَنْ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ، . بِمِثْلِ حَدِيثِ يُوسُفَ بْنِ مَاهَكٍ غَيْرَ أَنَّهُ لَمْ يَذْكُرْ فِيهِ الْجَيْشَ الَّذِي ذَكَرَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ صَفْوَانَ .
Ва менга Муҳаммад ибн Ҳотим ибн Маймун ривоят қилди, бизга ал-Валид ибн Солиҳ ривоят қилди, бизга Убайдуллаҳ ибн Амр ривоят қилди, бизга Зайд ибн Абу Унайса Абдулмалик ал-Омирийдан, у Юсуф ибн Моҳакдан ривоят қилди, менга Абдуллаҳ ибн Сафвон муъминлар онасидан хабар бердики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Яқинда бу Байтга — яъни Каъбага — на куч-қуввати, на сони, на қурол-аслаҳаси бўлмаган бир қавм паноҳ келади. Уларга қарши бир қўшин юборилади. Улар ернинг Байдо жойига етганларида уларни ер ютади» — деди. Юсуф деди: Ўша кунда Шом аҳли Макка томон юриб келмоқда эди. Абдуллаҳ ибн Сафвон: «Йўқ, Аллаҳга қасамки, у бу қўшин эмас» — деди. Зайд деди: Ва менга Абдулмалик ал-Омирий Абдурраҳмон ибн Собитдан, у ал-Ҳорис ибн Абу Рабиъадан, у муъминлар онасидан Юсуф ибн Моҳак ҳадиси каби ривоят қилди, фақат унда Абдуллаҳ ибн Сафвон зикр қилган қўшинни эсламади.
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا الْقَاسِمُ بْنُ الْفَضْلِ، الْحُدَّانِيُّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زِيَادٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ، أَنَّ عَائِشَةَ، قَالَتْ عَبِثَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي مَنَامِهِ فَقُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ صَنَعْتَ شَيْئًا فِي مَنَامِكَ لَمْ تَكُنْ تَفْعَلُهُ . فَقَالَ " الْعَجَبُ إِنَّ نَاسًا مِنْ أُمَّتِي يَؤُمُّونَ بِالْبَيْتِ بِرَجُلٍ مِنْ قُرَيْشٍ قَدْ لَجَأَ بِالْبَيْتِ حَتَّى إِذَا كَانُوا بِالْبَيْدَاءِ خُسِفَ بِهِمْ " . فَقُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ الطَّرِيقَ قَدْ يَجْمَعُ النَّاسَ . قَالَ " نَعَمْ فِيهِمُ الْمُسْتَبْصِرُ وَالْمَجْبُورُ وَابْنُ السَّبِيلِ يَهْلِكُونَ مَهْلَكًا وَاحِدًا وَيَصْدُرُونَ مَصَادِرَ شَتَّى يَبْعَثُهُمُ اللَّهُ عَلَى نِيَّاتِهِمْ " .
Ва бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Юнус ибн Муҳаммад ривоят қилди, бизга ал-Қосим ибн ал-Фазл ал-Ҳуддоний Муҳаммад ибн Зиёддан, у Абдуллаҳ ибн аз-Зубайрдан ривоят қилдики, Оиша деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам уйқусида (ғайриоддий) ҳаракат қилди. Биз: «Эй Расулуллаҳ, сиз уйқунгизда илгари қилмайдиган бир нарсани қилдингиз» дедик. У: «Ҳайратланарлиси шуки, умматимдан бир қавм Қурайшдан бўлган, Байтга паноҳ келган бир кишини деб Байтга қарши юрадилар. Улар Байдога етганларида уларни ер ютади» — деди. Биз: «Эй Расулуллаҳ, йўл одамларни жамлаб қўяди-ку (уларнинг орасида турли хил одамлар бўлади)» дедик. У: «Ҳа, уларнинг ичида (ҳақиқатни) кўрувчи, мажбурланган ва йўловчи бўлади. Улар бир жойда бирга ҳалок бўладилар, лекин турли ҳолатларда (Қиёматда) қайтадилар. Аллаҳ уларни ўз ниятларига кўра тирилтиради» — деди.