حَدَّثَنَا عَمْرٌو النَّاقِدُ، وَابْنُ أَبِي عُمَرَ، - وَاللَّفْظُ لِعَمْرٍو - قَالاَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ، عُيَيْنَةَ عَنْ أُمَيَّةَ بْنِ صَفْوَانَ، سَمِعَ جَدَّهُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ صَفْوَانَ، يَقُولُ أَخْبَرَتْنِي حَفْصَةُ، أَنَّهَا سَمِعَتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " لَيَؤُمَّنَّ هَذَا الْبَيْتَ جَيْشٌ يَغْزُونَهُ حَتَّى إِذَا كَانُوا بِبَيْدَاءَ مِنَ الأَرْضِ يُخْسَفُ بِأَوْسَطِهِمْ وَيُنَادِي أَوَّلُهُمْ آخِرَهُمْ ثُمَّ يُخْسَفُ بِهِمْ فَلاَ يَبْقَى إِلاَّ الشَّرِيدُ الَّذِي يُخْبِرُ عَنْهُمْ " . فَقَالَ رَجُلٌ أَشْهَدُ عَلَيْكَ أَنَّكَ لَمْ تَكْذِبْ عَلَى حَفْصَةَ وَأَشْهَدُ عَلَى حَفْصَةَ أَنَّهَا لَمْ تَكْذِبْ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم
Бизга Амр ан-Ноқид ва Ибн Абу Умар ривоят қилдилар — матн Амрники — улар иккаласи дедилар: Бизга Суфён ибн Уяйна Умайя ибн Сафвондан ривоят қилди, у бобоси Абдуллаҳ ибн Сафвоннинг шундай деганини эшитган: Менга Ҳафса хабар бердики, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг шундай деганини эшитган: «Албатта бу Байтга (Каъбага) ҳужум қиладиган бир қўшин келади. Улар ернинг Байдо жойига етганларида уларнинг ўртасини ер ютади, уларнинг олдингиси кейингисини чақиради, сўнг (ҳаммаларини) ер ютади, улардан хабар берадиган бир қочоқдан бошқа ҳеч ким қолмайди». Бир киши: «Мен сенга гувоҳлик бераманки, сен Ҳафсага ёлғон тўқимадинг, Ҳафсага ҳам гувоҳлик бераманки, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга ёлғон тўқимади» — деди.