أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، عَنْ خَلَفٍ، - وَهُوَ ابْنُ خَلِيفَةَ - عَنْ أَبِي مَالِكٍ الأَشْجَعِيِّ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، قَالَ كُنْتُ خَلْفَ أَبِي هُرَيْرَةَ وَهُوَ يَتَوَضَّأُ لِلصَّلاَةِ وَكَانَ يَغْسِلُ يَدَيْهِ حَتَّى يَبْلُغَ إِبْطَيْهِ فَقُلْتُ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ مَا هَذَا الْوُضُوءُ فَقَالَ لِي يَا بَنِي فَرُّوخَ أَنْتُمْ هَا هُنَا لَوْ عَلِمْتُ أَنَّكُمْ هَا هُنَا مَا تَوَضَّأْتُ هَذَا الْوُضُوءَ سَمِعْتُ خَلِيلِي صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " تَبْلُغُ حِلْيَةُ الْمُؤْمِنِ حَيْثُ يَبْلُغُ الْوُضُوءُ " .
Бизга Қутайба, Халафдан — у ибн Халифа — у Абу Молик ал-Ашжаъийдан, у Абу Ҳозимдан (ривоят қилди), у деди: мен Абу Ҳурайранинг орқасида эдим, у намозга таҳорат қилар эди. У қўлларини қўлтиқларига етгунча ювар эди. Мен: «Эй Абу Ҳурайра, бу қандай таҳорат?» дедим. У менга деди: «Эй Фаррух болалари, сиз шу ердамисиз? Агар сизнинг шу ерда эканлигингизни билганимда, бу таҳоратни шундай қилмас эдим. Мен дўстим (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни эшитдим, айтар эдилар: «Мўминнинг зийнати таҳорат етган жойгача етади,» дедилар.»
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ الْعَلاَءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَرَجَ إِلَى الْمَقْبُرَةِ فَقَالَ " السَّلاَمُ عَلَيْكُمْ دَارَ قَوْمٍ مُؤْمِنِينَ وَإِنَّا إِنْ شَاءَ اللَّهُ بِكُمْ لاَحِقُونَ وَدِدْتُ أَنِّي قَدْ رَأَيْتُ إِخْوَانَنَا " . قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَسْنَا إِخْوَانَكَ قَالَ " بَلْ أَنْتُمْ أَصْحَابِي وَإِخْوَانِي الَّذِينَ لَمْ يَأْتُوا بَعْدُ وَأَنَا فَرَطُهُمْ عَلَى الْحَوْضِ " . قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ تَعْرِفُ مَنْ يَأْتِي بَعْدَكَ مِنْ أُمَّتِكَ قَالَ " أَرَأَيْتَ لَوْ كَانَ لِرَجُلٍ خَيْلٌ غُرٌّ مُحَجَّلَةٌ فِي خَيْلٍ بُهْمٍ دُهْمٍ أَلاَ يَعْرِفُ خَيْلَهُ " . قَالُوا بَلَى . قَالَ " فَإِنَّهُمْ يَأْتُونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ غُرًّا مُحَجَّلِينَ مِنَ الْوُضُوءِ وَأَنَا فَرَطُهُمْ عَلَى الْحَوْضِ " .
Бизга Қутайба, Моликдан, у ал-Ало ибн Абдурраҳмондан, у отасидан, у Абу Ҳурайрадан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) қабристонга чиқиб: «Сизларга салом бўлсин, эй мўмин қавм диёри. Албатта биз ҳам, Аллаҳ хоҳласа, сизларга қўшилгувчимиз. Биродарларимизни кўришни жуда истар эдим,» дедилар. Улар: «Эй Аллаҳнинг Расули, биз Сизнинг биродарларингиз эмасмизми?» дейишди. У: «Балки сизлар менинг саҳобаларимсиз. Менинг биродарларим ҳали келмаган (кишилар)дир, мен улар учун Ҳавз устида (кутиб тургувчи) олдин етиб борувчиман,» дедилар. Улар: «Эй Аллаҳнинг Расули, умматингиздан Сиздан кейин келадиганларни қандай танайсиз?» дейишди. У: «Айтингчи, агар бир кишининг қоп-қора йилқилар орасида пешонаси ва оёқлари оқ йилқилари бўлса, у ўз йилқисини танимайдими?» дедилар. Улар: «Албатта (танайди),» дейишди. У: «Албатта улар Қиёмат куни таҳорат (асари)дан пешоналари ва қўл-оёқлари оқариб порлаган ҳолда келадилар, мен эса улар учун Ҳавз устида олдин етиб борувчиман,» дедилар.