أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ الْعَلاَءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَرَجَ إِلَى الْمَقْبُرَةِ فَقَالَ " السَّلاَمُ عَلَيْكُمْ دَارَ قَوْمٍ مُؤْمِنِينَ وَإِنَّا إِنْ شَاءَ اللَّهُ بِكُمْ لاَحِقُونَ وَدِدْتُ أَنِّي قَدْ رَأَيْتُ إِخْوَانَنَا " . قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَسْنَا إِخْوَانَكَ قَالَ " بَلْ أَنْتُمْ أَصْحَابِي وَإِخْوَانِي الَّذِينَ لَمْ يَأْتُوا بَعْدُ وَأَنَا فَرَطُهُمْ عَلَى الْحَوْضِ " . قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ تَعْرِفُ مَنْ يَأْتِي بَعْدَكَ مِنْ أُمَّتِكَ قَالَ " أَرَأَيْتَ لَوْ كَانَ لِرَجُلٍ خَيْلٌ غُرٌّ مُحَجَّلَةٌ فِي خَيْلٍ بُهْمٍ دُهْمٍ أَلاَ يَعْرِفُ خَيْلَهُ " . قَالُوا بَلَى . قَالَ " فَإِنَّهُمْ يَأْتُونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ غُرًّا مُحَجَّلِينَ مِنَ الْوُضُوءِ وَأَنَا فَرَطُهُمْ عَلَى الْحَوْضِ " .
Бизга Қутайба, Моликдан, у ал-Ало ибн Абдурраҳмондан, у отасидан, у Абу Ҳурайрадан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) қабристонга чиқиб: «Сизларга салом бўлсин, эй мўмин қавм диёри. Албатта биз ҳам, Аллаҳ хоҳласа, сизларга қўшилгувчимиз. Биродарларимизни кўришни жуда истар эдим,» дедилар. Улар: «Эй Аллаҳнинг Расули, биз Сизнинг биродарларингиз эмасмизми?» дейишди. У: «Балки сизлар менинг саҳобаларимсиз. Менинг биродарларим ҳали келмаган (кишилар)дир, мен улар учун Ҳавз устида (кутиб тургувчи) олдин етиб борувчиман,» дедилар. Улар: «Эй Аллаҳнинг Расули, умматингиздан Сиздан кейин келадиганларни қандай танайсиз?» дейишди. У: «Айтингчи, агар бир кишининг қоп-қора йилқилар орасида пешонаси ва оёқлари оқ йилқилари бўлса, у ўз йилқисини танимайдими?» дедилар. Улар: «Албатта (танайди),» дейишди. У: «Албатта улар Қиёмат куни таҳорат (асари)дан пешоналари ва қўл-оёқлари оқариб порлаган ҳолда келадилар, мен эса улар учун Ҳавз устида олдин етиб борувчиман,» дедилар.