باب بَوْلِ مَا يُؤْكَلُ لَحْمُهُ
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، أَنَّ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ، حَدَّثَهُمْ أَنَّ أُنَاسًا أَوْ رِجَالاً مِنْ عُكْلٍ قَدِمُوا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَتَكَلَّمُوا بِالإِسْلاَمِ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا أَهْلُ ضَرْعٍ وَلَمْ نَكُنْ أَهْلَ رِيفٍ . وَاسْتَوْخَمُوا الْمَدِينَةَ فَأَمَرَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِذَوْدٍ وَرَاعٍ وَأَمَرَهُمْ أَنْ يَخْرُجُوا فِيهَا فَيَشْرَبُوا مِنْ أَلْبَانِهَا وَأَبْوَالِهَا فَلَمَّا صَحُّوا وَكَانُوا بِنَاحِيَةِ الْحَرَّةِ كَفَرُوا بَعْدَ إِسْلاَمِهِمْ وَقَتَلُوا رَاعِيَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَاسْتَاقُوا الذَّوْدَ فَبَلَغَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَبَعَثَ الطَّلَبَ فِي آثَارِهْمِ فَأُتِيَ بِهِمْ فَسَمَرُوا أَعْيُنَهُمْ وَقَطَّعُوا أَيْدِيَهُمْ وَأَرْجُلَهُمْ ثُمَّ تُرِكُوا فِي الْحَرَّةِ عَلَى حَالِهِمْ حَتَّى مَاتُوا .
Бизга Муҳаммад ибн Абдул-Аъло хабар берди, у деди: бизга Язид ибн Зурайъ ривоят қилди, у деди: бизга Саид ривоят қилди, у деди: бизга Қатода ривоят қилдики, Анас ибн Молик (розияллаҳу анҳу) уларга ривоят қилдики, Укл (қабиласи)дан баъзи одамлар ёки кишилар Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдиларига келдилар ва Ислом ҳақида гапирдилар. Сўнг улар: «Эй Расулаллаҳ, биз чорвадор халқмиз, деҳқончилик қилувчи халқ эмасмиз,» дедилар. Мадина (ҳавоси) уларга ёқмади. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) улар учун бир подада туя ва чўпон (беришни) буюрдилар ва уларга шуларнинг олдига чиқиб, сутларидан ва сийдикларидан ичишни буюрдилар. Улар соғайганларида, Ҳарра атрофида бўлиб, Исломдан кейин куфр келтирдилар, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг чўпонини ўлдирдилар ва туяларни ҳайдаб кетдилар. Бу Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га етди, у изларидан қувғинчилар юбордилар. Улар келтирилди, (жазо тариқасида) кўзларига (қиздирилган мих билан) доғ босилди, қўл-оёқлари кесилди, сўнг ўлгунча Ҳаррада ўша ҳолатда ташлаб қўйилдилар.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ وَهْبٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحِيمِ، قَالَ حَدَّثَنِي زَيْدُ بْنُ أَبِي أُنَيْسَةَ، عَنْ طَلْحَةَ بْنِ مُصَرِّفٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ قَدِمَ أَعْرَابٌ مِنْ عُرَيْنَةَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَسْلَمُوا فَاجْتَوَوُا الْمَدِينَةَ حَتَّى اصْفَرَّتْ أَلْوَانُهُمْ وَعَظُمَتْ بُطُونُهُمْ فَبَعَثَ بِهِمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى لِقَاحٍ لَهُ وَأَمَرَهُمْ أَنْ يَشْرَبُوا مِنْ أَلْبَانِهَا وَأَبْوَالِهَا حَتَّى صَحُّوا فَقَتَلُوا رَاعِيَهَا وَاسْتَاقُوا الإِبِلَ فَبَعَثَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي طَلَبِهِمْ فَأُتِيَ بِهِمْ فَقَطَعَ أَيْدِيَهُمْ وَأَرْجُلَهُمْ وَسَمَرَ أَعْيُنَهُمْ . قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ عَبْدُ الْمَلِكِ لأَنَسٍ وَهُوَ يُحَدِّثُهُ هَذَا الْحَدِيثَ بِكُفْرٍ أَمْ بِذَنْبٍ قَالَ بِكُفْرٍ . قَالَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ لاَ نَعْلَمُ أَحَدًا قَالَ عَنْ يَحْيَى عَنْ أَنَسٍ فِي هَذَا الْحَدِيثِ غَيْرَ طَلْحَةَ وَالصَّوَابُ عِنْدِي وَاللَّهُ تَعَالَى أَعْلَمُ يَحْيَى عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ مُرْسَلٌ .
Бизга Муҳаммад ибн Ваҳб хабар берди, бизга Муҳаммад ибн Салама, Абу Абдураҳимдан ривоят қилди, у деди: менга Зайд ибн Абу Унайса, Талҳа ибн Мусаррифдан, у Яҳё ибн Саиддан, у Анас ибн Молик (розияллаҳу анҳу)дан ривоят қилди. У деди: Урайна (қабиласи)дан баъзи бадавийлар Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдиларига келиб, Исломга кирдилар. Сўнг Мадина (ҳавоси) уларга ёқмай, ранглари сарғайиб, қоринлари шишиб кетди. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уларни ўзларининг соғин туяларига юбордилар ва уларга сутларидан ҳамда сийдикларидан, соғайгунча ичишни буюрдилар. Сўнг улар туяларнинг чўпонини ўлдирдилар ва туяларни ҳайдаб кетдилар. Шунда Аллаҳнинг Набийси (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уларнинг изидан (қувғинчилар) юбордилар. Улар келтирилди, у уларнинг қўл-оёқларини кесдилар ва кўзларига (қиздирилган мих билан) доғ босдилар. Амирул-мўминин Абдулмалик Анасга — у бу ҳадисни унга ривоят қилаётганда — деди: «(Бу жазо) куфр учунми ёки гуноҳ учунми?» У: «Куфр учун,» деди. Абу Абдураҳмон (Насоий) деди: Бу ҳадисда Яҳёдан, у Анасдан деб Талҳадан бошқа бирор киши (ривоят қилганини) билмаймиз. Менимча тўғриси — Аллаҳ таоло аълам — Яҳёдан, у Саид ибн ал-Мусайябдан, мурсал (саҳобасиз)дир.