Сафарда бўлмаганда таяммум қилиш

Tahorat kitobi · 3 ҳадис

باب التَّيَمُّمِ فِي الْحَضَرِ

أَخْبَرَنَا الرَّبِيعُ بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعَيْبُ بْنُ اللَّيْثِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ رَبِيعَةَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ هُرْمُزَ، عَنْ عُمَيْرٍ، مَوْلَى ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّهُ سَمِعَهُ يَقُولُ أَقْبَلْتُ أَنَا وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَسَارٍ، مَوْلَى مَيْمُونَةَ حَتَّى دَخَلْنَا عَلَى أَبِي جُهَيْمِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ الصِّمَّةِ الأَنْصَارِيِّ فَقَالَ أَبُو جُهَيْمٍ أَقْبَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ نَحْوِ بِئْرِ الْجَمَلِ وَلَقِيَهُ رَجُلٌ فَسَلَّمَ عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى أَقْبَلَ عَلَى الْجِدَارِ فَمَسَحَ بِوَجْهِهِ وَيَدَيْهِ ثُمَّ رَدَّ عَلَيْهِ السَّلاَمَ ‏.‏

Бизга Рабиъ ибн Сулаймон хабар берди, у деди: бизга Шуъайб ибн ал-Лайс, отасидан, у Жаъфар ибн Рабиадан, у Абдурраҳмон ибн Ҳурмуздан, у Ибн Аббоснинг мавлоси Умайдан ривоят қилдики, у (Умайрни) шундай деяётганини эшитди: «Мен ва Маймунанинг мавлоси Абдуллаҳ ибн Ясор келиб, Абу Жуҳайм ибн ал-Ҳорис ибн ас-Симма ал-Ансорийнинг олдига кирдик. Абу Жуҳайм деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Биърул-Жамал (Жамал қудуғи) томонидан келаётган эдилар, бир киши уларга дуч келди ва салом берди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) токи деворга юзланиб, юзлари ва қўлларига (таяммум) маш тортмагунларича саломига жавоб бермадилар, сўнг саломини қайтардилар.»

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سَلَمَةَ، عَنْ ذَرٍّ، عَنِ ابْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ رَجُلاً، أَتَى عُمَرَ فَقَالَ إِنِّي أَجْنَبْتُ فَلَمْ أَجِدِ الْمَاءَ ‏.‏ قَالَ عُمَرُ لاَ تُصَلِّ ‏.‏ فَقَالَ عَمَّارُ بْنُ يَاسِرٍ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ أَمَا تَذْكُرُ إِذْ أَنَا وَأَنْتَ فِي سَرِيَّةٍ فَأَجْنَبْنَا فَلَمْ نَجِدِ الْمَاءَ فَأَمَّا أَنْتَ فَلَمْ تُصَلِّ وَأَمَّا أَنَا فَتَمَعَّكْتُ فِي التُّرَابِ فَصَلَّيْتُ فَأَتَيْنَا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرْنَا ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ ‏ "‏ إِنَّمَا كَانَ يَكْفِيكَ ‏"‏ ‏.‏ فَضَرَبَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَدَيْهِ إِلَى الأَرْضِ ثُمَّ نَفَخَ فِيهِمَا ثُمَّ مَسَحَ بِهِمَا وَجْهَهُ وَكَفَّيْهِ - وَسَلَمَةُ شَكَّ لاَ يَدْرِي فِيهِ الْمِرْفَقَيْنِ أَوْ إِلَى الْكَفَّيْنِ - فَقَالَ عُمَرُ نُوَلِّيكَ مَا تَوَلَّيْتَ ‏.‏

Бизга Муҳаммад ибн Башшор хабар берди, у деди: бизга Муҳаммад ривоят қилди, у деди: бизга Шуъба, Саламадан, у Заррдан, у Ибн Абдурраҳмон ибн Абзодан, у отасидан ривоят қилдики, бир киши Умарнинг олдига келиб: «Мен жунуб бўлдим, лекин сув топмадим,» деди. Умар: «Намоз ўқима,» деди. Шунда Аммор ибн Ёсир: «Эй мўминлар амири, мен ва сен бир сарияда (кичик ҳарбий гуруҳда) бўлганимизда жунуб бўлиб, сув топмаганимизни эсламайсанми? Сен намоз ўқимадинг, мен эса тупроқда ағанаб намоз ўқидим. Сўнг Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдига келиб, буни унга айтдик. (Набий): «Сенга шунгина кифоя қиларди,» дедилар-да, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) қўлларини ерга урдилар, сўнг уларга пуфлаб, улар билан юзлари ва кафтларини маш қилдилар,» деди — Салама шубҳа қилиб, ундаги (машнинг) тирсакларгача ёки кафтларгача эканини билмади. Умар: «Сен ўз бўйнингга олган нарсани сенга ҳавола қиламиз,» деди.

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدِ بْنِ مُحَمَّدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ نَاجِيَةَ بْنِ خُفَافٍ، عَنْ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍ، قَالَ أَجْنَبْتُ وَأَنَا فِي الإِبِلِ، فَلَمْ أَجِدْ مَاءً فَتَمَعَّكْتُ فِي التُّرَابِ تَمَعُّكَ الدَّابَّةِ فَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرْتُهُ بِذَلِكَ فَقَالَ ‏ "‏ إِنَّمَا كَانَ يَجْزِيكَ مِنْ ذَلِكَ التَّيَمُّمُ ‏"‏ ‏.‏

Бизга Муҳаммад ибн Убайд ибн Муҳаммад хабар берди, у деди: бизга Абул-Аҳвас, Абу Ишоқдан, у Ножия ибн Хуфофдан, у Аммор ибн Ёсирдан ривоят қилди, у деди: «Мен туялар орасида бўлиб жунуб бўлдим, сув топмадим, шунда ҳайвон ағанаганидек тупроқда ағанадим. Сўнг Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдига келиб, буни уларга айтдим. (Расулуллаҳ): «Сенга бунинг ўрнига таяммумгина кифоя қиларди,» дедилар.»