أَخْبَرَنَا أَبُو دَاوُدَ، سُلَيْمَانُ بْنُ سَيْفٍ الْحَرَّانِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عَامِرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ حَسَّانَ، عَنْ قَيْسِ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا قَالَ " سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ " . قَالَ " اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ مِلْءَ السَّمَوَاتِ وَمِلْءَ الأَرْضِ وَمِلْءَ مَا شِئْتَ مِنْ شَىْءٍ بَعْدُ " .
Бизга Абу Довуд Сулаймон ибн Сайф ал-Ҳарроний хабар берди, у деди: бизга Саид ибн Омир ривоят қилди, у деди: бизга Ҳишом ибн Ҳассан ривоят қилди, у Қайс ибн Саъддан, у Атодан, у Ибн Аббос (розияллаҳу анҳумо)дан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) «Самиъаллаҳу лиман ҳамидаҳ» деганларида: «Аллаҳумма роббана лакал ҳамд, милъас-самавоти ва милъал-арзи ва милъа ма шиъта мин шайъин баъд,» дердилар.
أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي بُكَيْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ نَافِعٍ، عَنْ وَهْبِ بْنِ مِينَاسٍ الْعَدَنِيِّ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا أَرَادَ السُّجُودَ بَعْدَ الرَّكْعَةِ يَقُولُ " اللَّهُمَّ رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ مِلْءَ السَّمَوَاتِ وَمِلْءَ الأَرْضِ وَمِلْءَ مَا شِئْتَ مِنْ شَىْءٍ بَعْدُ " .
Менга Муҳаммад ибн Исмоил ибн Иброҳим хабар берди, у деди: бизга Яҳё ибн Абу Букайр ривоят қилди, у деди: бизга Иброҳим ибн Нофеъ ривоят қилди, у Ваҳб ибн Минеос ал-Аданийдан, у Саид ибн Жубайрдан, у Ибн Аббос (розияллаҳу анҳумо)дан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) рукудан кейин саждага (тушишни) ирода қилганларида: «Аллаҳумма роббана ва лакал ҳамд, милъас-самавоти ва милъал-арзи ва милъа ма шиъта мин шайъин баъд,» дердилар.
أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ هِشَامٍ أَبُو أُمَيَّةَ الْحَرَّانِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا مَخْلَدٌ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ، عَنْ عَطِيَّةَ بْنِ قَيْسٍ، عَنْ قَزَعَةَ بْنِ يَحْيَى، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَقُولُ حِينَ يَقُولُ " سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ مِلْءَ السَّمَوَاتِ وَمِلْءَ الأَرْضِ وَمِلْءَ مَا شِئْتَ مِنْ شَىْءٍ بَعْدُ أَهْلَ الثَّنَاءِ وَالْمَجْدِ خَيْرُ مَا قَالَ الْعَبْدُ وَكُلُّنَا لَكَ عَبْدٌ لاَ مَانِعَ لِمَا أَعْطَيْتَ وَلاَ يَنْفَعُ ذَا الْجَدِّ مِنْكَ الْجَدُّ " .
Менга Амр ибн Ҳишом Абу Умайя ал-Ҳарроний хабар берди, у деди: бизга Махлад ривоят қилди, у Саид ибн Абдулазиздан, у Атийя ибн Қайсдан, у Қазаъа ибн Яҳёдан, у Абу Саид (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) «Самиъаллаҳу лиман ҳамидаҳ» деганларида (шундай) дердилар: «Роббана лакал ҳамд, милъас-самавоти ва милъал-арзи ва милъа ма шиъта мин шайъин баъд. Аҳлас-санаи вал-мажд, хайру ма қолал-абд, ва куллуна лака абд. Ла маниаъ лима аътайта ва ла янфау зал-жадди минкал-жадд.»
أَخْبَرَنَا حُمَيْدُ بْنُ مَسْعَدَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ، عَنْ أَبِي حَمْزَةَ، عَنْ رَجُلٍ، مِنْ بَنِي عَبْسٍ عَنْ حُذَيْفَةَ، أَنَّهُ صَلَّى مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ذَاتَ لَيْلَةٍ فَسَمِعَهُ حِينَ كَبَّرَ قَالَ " اللَّهُ أَكْبَرُ ذَا الْجَبَرُوتِ وَالْمَلَكُوتِ وَالْكِبْرِيَاءِ وَالْعَظَمَةِ " . وَكَانَ يَقُولُ فِي رُكُوعِهِ " سُبْحَانَ رَبِّيَ الْعَظِيمِ " . وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرُّكُوعِ قَالَ " لِرَبِّي الْحَمْدُ لِرَبِّي الْحَمْدُ " . وَفِي سُجُودِهِ " سُبْحَانَ رَبِّيَ الأَعْلَى " . وَبَيْنَ السَّجْدَتَيْنِ " رَبِّ اغْفِرْ لِي رَبِّ اغْفِرْ لِي " . وَكَانَ قِيَامُهُ وَرُكُوعُهُ . وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرُّكُوعِ وَسُجُودُهُ وَمَا بَيْنَ السَّجْدَتَيْنِ قَرِيبًا مِنَ السَّوَاءِ .
Бизга Ҳумайд ибн Масъада хабар берди, у деди: бизга Язид ибн Зурайиъ ривоят қилди, у деди: бизга Шуъба ривоят қилди, у Амр ибн Муррадан, у Абу Ҳамзадан, у Бани Абсдан бўлган бир кишидан, у Ҳузайфа (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у бир кечаси Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан намоз ўқиди. У (Ҳузайфа) уларнинг такбир айтганларини эшитди, (Набий): «Аллаҳу акбар зал-жабарути вал-малакути вал-кибрияи вал-азамаҳ,» дедилар. Рукуларида: «Субҳана роббиял-азим,» дердилар. Рукудан бошларини кўтарганларида: «Ли роббиял-ҳамд, ли роббиял-ҳамд,» дердилар. Саждаларида: «Субҳана роббиял-аъла,» дердилар. Икки сажда орасида: «Роббиғфирли, роббиғфирли,» дердилар. Уларнинг қиёмлари, рукулари, рукудан бошларини кўтарганлари, саждалари ва икки сажда орасидаги (вақтлари) деярли тенг бўларди.