Намозда томоқ қириш

Sahv kitobi · 3 ҳадис

باب التَّنَحْنُحِ فِي الصَّلاَةِ

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ قُدَامَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الْمُغِيرَةِ، عَنِ الْحَارِثِ الْعُكْلِيِّ، عَنْ أَبِي زُرْعَةَ بْنِ عَمْرِو بْنِ جَرِيرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُجَىٍّ، عَنْ عَلِيٍّ، قَالَ كَانَ لِي مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سَاعَةٌ آتِيهِ فِيهَا فَإِذَا أَتَيْتُهُ اسْتَأْذَنْتُ إِنْ وَجَدْتُهُ يُصَلِّي فَتَنَحْنَحَ دَخَلْتُ وَإِنْ وَجَدْتُهُ فَارِغًا أَذِنَ لِي ‏.‏

Бизга Муҳаммад ибн Қудома хабар бериб, деди: бизга Жарир ривоят қилди, у ал-Муғирадан, у ал-Ҳорис ал-Уклийдан, у Абу Зуръа ибн Амр ибн Жарирдан (ривоят қилдики), у деди: бизга Абдуллаҳ ибн Нужайй ривоят қилди, у Алидан (ривоят қилдики), у деди: «Менинг Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)никига борадиган (махсус) бир вақтим бор эди. Унинг олдига келганимда изн сўрардим; агар уни намоз ўқиётган ҳолда кўрсам, у томоқ қирган пайтда кирардим, агар уни бўш ҳолда топсам, менга изн берарди.»

أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ عَيَّاشٍ، عَنْ مُغِيرَةَ، عَنِ الْحَارِثِ الْعُكْلِيِّ، عَنِ ابْنِ نُجَىٍّ، قَالَ قَالَ عَلِيٌّ كَانَ لِي مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَدْخَلاَنِ مَدْخَلٌ بِاللَّيْلِ وَمَدْخَلٌ بِالنَّهَارِ فَكُنْتُ إِذَا دَخَلْتُ بِاللَّيْلِ تَنَحْنَحَ لِي ‏.‏

Менга Муҳаммад ибн Убайд хабар бериб, деди: бизга Ибн Айёш ривоят қилди, у Муғирадан, у ал-Ҳорис ал-Уклийдан, у Ибн Нужаййдан (ривоят қилдики), у деди: Али деди: «Менинг Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)никига икки киришим бор эди: бири кечаси, бири кундузи кириш. Кечаси кирганимда, у менга (кирсин деб) томоқ қирарди.»

أَخْبَرَنَا الْقَاسِمُ بْنُ زَكَرِيَّا بْنِ دِينَارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، قَالَ حَدَّثَنِي شُرَحْبِيلُ، - يَعْنِي ابْنَ مُدْرِكٍ - قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُجَىٍّ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ قَالَ لِي عَلِيٌّ كَانَتْ لِي مَنْزِلَةٌ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَمْ تَكُنْ لأَحَدٍ مِنَ الْخَلاَئِقِ فَكُنْتُ آتِيهِ كُلَّ سَحَرٍ فَأَقُولُ السَّلاَمُ عَلَيْكَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ فَإِنْ تَنَحْنَحَ انْصَرَفْتُ إِلَى أَهْلِي وَإِلاَّ دَخَلْتُ عَلَيْهِ ‏.‏

Бизга ал-Қосим ибн Закариё ибн Динор хабар бериб, деди: бизга Абу Усома ривоят қилди, у деди: менга Шураҳбил — яъни Ибн Мудрик — ривоят қилди, у деди: менга Абдуллаҳ ибн Нужайй ривоят қилди, у отасидан (ривоят қилдики), у деди: Али менга деди: «Менинг Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳузуридаги мақомим бор эдики, у халойиқдан бирон кишида йўқ эди. Мен ҳар саҳар унинг олдига келиб: «Сизга салом бўлсин, эй Аллаҳнинг Набийси,» дердим. Агар у томоқ қирса, аҳлимнинг олдига қайтардим, акс ҳолда унинг ҳузурига кирардим.»