أَخْبَرَنَا الْقَاسِمُ بْنُ زَكَرِيَّا بْنِ دِينَارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، قَالَ حَدَّثَنِي شُرَحْبِيلُ، - يَعْنِي ابْنَ مُدْرِكٍ - قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُجَىٍّ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ قَالَ لِي عَلِيٌّ كَانَتْ لِي مَنْزِلَةٌ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَمْ تَكُنْ لأَحَدٍ مِنَ الْخَلاَئِقِ فَكُنْتُ آتِيهِ كُلَّ سَحَرٍ فَأَقُولُ السَّلاَمُ عَلَيْكَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ فَإِنْ تَنَحْنَحَ انْصَرَفْتُ إِلَى أَهْلِي وَإِلاَّ دَخَلْتُ عَلَيْهِ .
Бизга ал-Қосим ибн Закариё ибн Динор хабар бериб, деди: бизга Абу Усома ривоят қилди, у деди: менга Шураҳбил — яъни Ибн Мудрик — ривоят қилди, у деди: менга Абдуллаҳ ибн Нужайй ривоят қилди, у отасидан (ривоят қилдики), у деди: Али менга деди: «Менинг Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳузуридаги мақомим бор эдики, у халойиқдан бирон кишида йўқ эди. Мен ҳар саҳар унинг олдига келиб: «Сизга салом бўлсин, эй Аллаҳнинг Набийси,» дердим. Агар у томоқ қирса, аҳлимнинг олдига қайтардим, акс ҳолда унинг ҳузурига кирардим.»