باب جَلْسَةِ الإِمَامِ بَيْنَ التَّسْلِيمِ وَالاِنْصِرَافِ
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ هِلاَلٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى، عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ، قَالَ رَمَقْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي صَلاَتِهِ فَوَجَدْتُ قِيَامَهُ وَرَكْعَتَهُ وَاعْتِدَالَهُ بَعْدَ الرَّكْعَةِ فَسَجْدَتَهُ فَجَلْسَتَهُ بَيْنَ السَّجْدَتَيْنِ فَسَجْدَتَهُ فَجَلْسَتَهُ بَيْنَ التَّسْلِيمِ وَالاِنْصِرَافِ قَرِيبًا مِنَ السَّوَاءِ .
Бизга Аҳмад ибн Сулаймон хабар бериб, деди: бизга Амр ибн Авн ривоят қилди, у деди: бизга Абу Авона, Ҳилолдан, у Абдурраҳмон ибн Абу Лайлодан, у ал-Баро ибн Озиб (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: «Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни намозларида диққат билан кузатдим. Кўрдимки, унинг қиёми (туриши), рукуси, рукудан кейин тик туриши, саждаси, икки сажда орасида ўтириши ва салом билан намоздан чиқиши орасидаги ўтириши — барчаси қарийб тенг (узунликда) эди.»
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، عَنْ يُونُسَ، قَالَ ابْنُ شِهَابٍ أَخْبَرَتْنِي هِنْدُ بِنْتُ الْحَارِثِ الْفِرَاسِيَّةُ، أَنَّ أُمَّ سَلَمَةَ، أَخْبَرَتْهَا أَنَّ النِّسَاءَ فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كُنَّ إِذَا سَلَّمْنَ مِنَ الصَّلاَةِ قُمْنَ وَثَبَتَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَمَنْ صَلَّى مِنَ الرِّجَالِ مَا شَاءَ اللَّهُ فَإِذَا قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَامَ الرِّجَالُ .
Бизга Муҳаммад ибн Салама хабар бериб, деди: бизга Ибн Ваҳб, Юнусдан (ривоят қилди), Ибн Шиҳоб деди: менга Ҳинд бинт ал-Ҳорис ал-Фиросия хабар бердики, унга Умму Салама (розияллаҳу анҳо) хабар берди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) замонида аёллар намоздан салом беришлари билан туриб кетар, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ва у билан намоз ўқиган эркаклар эса Аллаҳ хоҳлаган муддатча (жойида) қолар эдилар. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) турганларида, эркаклар ҳам турардилар.