أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يَزِيدَ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا نَامَ أَحَدُكُمْ عَقَدَ الشَّيْطَانُ عَلَى رَأْسِهِ ثَلاَثَ عُقَدٍ يَضْرِبُ عَلَى كُلِّ عُقْدَةٍ لَيْلاً طَوِيلاً أَىِ ارْقُدْ فَإِنِ اسْتَيْقَظَ فَذَكَرَ اللَّهَ انْحَلَّتْ عُقْدَةٌ فَإِنْ تَوَضَّأَ انْحَلَّتْ عُقْدَةٌ أُخْرَى فَإِنْ صَلَّى انْحَلَّتِ الْعُقَدُ كُلُّهَا فَيُصْبِحُ طَيِّبَ النَّفْسِ نَشِيطًا وَإِلاَّ أَصْبَحَ خَبِيثَ النَّفْسِ كَسْلاَنَ " .
Бизга Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ибн Язид хабар берди, у деди: бизга Суфён ривоят қилди, Абуз-Зиноддан, у ал-Аъраждан, у Абу Ҳурайрадан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) дедилар: «Сизлардан бирингиз ухлаганида, шайтон унинг бошига учта тугун боғлайди, ҳар бир тугунга: «(Уйқу) узун кеча (бўлсин)» деб уради. Агар у уйғониб Аллаҳни зикр қилса, бир тугун ечилади. Агар таҳорат олса, яна бир тугун ечилади. Агар намоз ўқиса, ҳамма тугунлар ечилади ва у хуштабъ, тетик ҳолда тонгни қаршилайди. Акс ҳолда у ёмон кайфиятда, дангаса ҳолда тонгни қаршилайди.»
أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ ذُكِرَ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَجُلٌ نَامَ لَيْلَةً حَتَّى أَصْبَحَ قَالَ " ذَاكَ رَجُلٌ بَالَ الشَّيْطَانُ فِي أُذُنَيْهِ " .
Бизга Ишоқ ибн Иброҳим хабар берди, у деди: бизга Жарир хабар берди, Мансурдан, у Абу Воилдан, у Абдуллаҳдан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдида тонгача ухлаб қолган бир киши ҳақида гапирилди. У дедилар: «У шундай кишики, шайтон унинг икки қулоғига сийган.»
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ الصَّمَدِ، قَالَ حَدَّثَنَا مَنْصُورٌ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ رَجُلاً، قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ فُلاَنًا نَامَ عَنِ الصَّلاَةِ الْبَارِحَةَ حَتَّى أَصْبَحَ . قَالَ " ذَاكَ شَيْطَانٌ بَالَ فِي أُذُنَيْهِ " .
Бизга Амр ибн Али хабар берди, у деди: бизга Абдулазиз ибн Абдуссамад ривоят қилди, у деди: бизга Мансур ривоят қилди, Абу Воилдан, у Абдуллаҳдан (ривоят қилдики), бир киши деди: «Эй Расулуллаҳ, фалончи кечаси тонгача намоздан ухлаб қолди.» У дедилар: «У шайтон унинг икки қулоғига сийган (кишидир).»
أَخْبَرَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنِ ابْنِ عَجْلاَنَ، قَالَ حَدَّثَنِي الْقَعْقَاعُ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " رَحِمَ اللَّهُ رَجُلاً قَامَ مِنَ اللَّيْلِ فَصَلَّى ثُمَّ أَيْقَظَ امْرَأَتَهُ فَصَلَّتْ فَإِنْ أَبَتْ نَضَحَ فِي وَجْهِهَا الْمَاءَ وَرَحِمَ اللَّهُ امْرَأَةً قَامَتْ مِنَ اللَّيْلِ فَصَلَّتْ ثُمَّ أَيْقَظَتْ زَوْجَهَا فَصَلَّى فَإِنْ أَبَى نَضَحَتْ فِي وَجْهِهِ الْمَاءَ " .
Бизга Яъқуб ибн Иброҳим хабар берди, у деди: бизга Яҳё ривоят қилди, Ибн Ажлондан, у деди: менга ал-Қаъқў ривоят қилди, Абу Солиҳдан, у Абу Ҳурайрадан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) дедилар: «Аллаҳ кечаси туриб намоз ўқиган, сўнг хотинини уйғотган ва у намоз ўқиган, агар у (туришдан) бош тортса, юзига сув сепиб (уйғотган) кишига раҳм қилсин. Ва Аллаҳ кечаси туриб намоз ўқиган, сўнг эрини уйғотган ва у намоз ўқиган, агар у (туришдан) бош тортса, юзига сув сепиб (уйғотган) аёлга раҳм қилсин.»
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنٍ، أَنَّ الْحُسَيْنَ بْنَ عَلِيٍّ، حَدَّثَهُ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم طَرَقَهُ وَفَاطِمَةَ فَقَالَ " أَلاَ تُصَلُّونَ " . قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّمَا أَنْفُسُنَا بِيَدِ اللَّهِ فَإِذَا شَاءَ أَنْ يَبْعَثَهَا بَعَثَهَا فَانْصَرَفَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حِينَ قُلْتُ لَهُ ذَلِكَ ثُمَّ سَمِعْتُهُ وَهُوَ مُدْبِرٌ يَضْرِبُ فَخِذَهُ وَيَقُولُ " { وَكَانَ الإِنْسَانُ أَكْثَرَ شَىْءٍ جَدَلاً } " .
Бизга Қутайба хабар берди, у деди: бизга ал-Лайс ривоят қилди, Уқайлдан, у Зуҳрийдан, у Али ибн Ҳусайндан (ривоят қилдики), Ҳусайн ибн Али унга Али ибн Абу Толиб (розияллаҳу анҳу)дан ривоят қилдики, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) тунда унинг ва Фотима (розияллаҳу анҳо)нинг олдига келдилар ва дедилар: «Намоз ўқимайсизларми?» Мен дедим: «Эй Расулуллаҳ, жонларимиз Аллаҳнинг қўлидадир, У қачон уларни уйғотишни хоҳласа, уйғотади.» Мен унга шуни айтганимда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) қайтиб кетдилар. Сўнг мен у орқага қайтар экан, сонини уриб шундай деганларини эшитдим: «Инсон ҳамма нарсадан кўра кўпроқ жанжалкаш бўлиб қолди.» (Каҳф сураси, 54)
أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَمِّي، قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي، عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ، قَالَ حَدَّثَنِي حَكِيمُ بْنُ حَكِيمِ بْنِ عَبَّادِ بْنِ حُنَيْفٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمِ بْنِ شِهَابٍ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ قَالَ دَخَلَ عَلَىَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَعَلَى فَاطِمَةَ مِنَ اللَّيْلِ فَأَيْقَظَنَا لِلصَّلاَةِ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى بَيْتِهِ فَصَلَّى هَوِيًّا مِنَ اللَّيْلِ فَلَمْ يَسْمَعْ لَنَا حِسًّا فَرَجَعَ إِلَيْنَا فَأَيْقَظَنَا فَقَالَ " قُومَا فَصَلِّيَا " . قَالَ فَجَلَسْتُ وَأَنَا أَعْرُكُ عَيْنِي وَأَقُولُ إِنَّا وَاللَّهِ مَا نُصَلِّي إِلاَّ مَا كَتَبَ اللَّهُ لَنَا إِنَّمَا أَنْفُسُنَا بِيَدِ اللَّهِ . فَإِنْ شَاءَ أَنْ يَبْعَثَنَا بَعَثَنَا - قَالَ - فَوَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ يَقُولُ وَيَضْرِبُ بِيَدِهِ عَلَى فَخِذِهِ " مَا نُصَلِّي إِلاَّ مَا كَتَبَ اللَّهُ لَنَا { وَكَانَ الإِنْسَانُ أَكْثَرَ شَىْءٍ جَدَلاً } " .
Бизга Убайдуллаҳ ибн Саъд ибн Иброҳим ибн Саъд хабар берди, у деди: бизга амаким ривоят қилди, у деди: бизга отам ривоят қилди, Ибн Ишоқдан, у деди: менга Ҳаким ибн Ҳаким ибн Аббод ибн Ҳунайф ривоят қилди, Муҳаммад ибн Муслим ибн Шиҳобдан, у Али ибн Ҳусайндан, у отасидан, у бобоси Али ибн Абу Толиб (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) тунда менинг ва Фотима (розияллаҳу анҳо)нинг олдимизга кирдилар ва бизни намозга уйғотдилар, сўнг ўз уйларига қайтиб, туннинг бир қисмида намоз ўқидилар ва биздан бирор товуш эшитмадилар. Шунда яна бизнинг олдимизга қайтиб, бизни уйғотдилар ва дедилар: «Туринглар, намоз ўқинглар.» (Али) деди: Мен кўзимни ишқалаб ўтирдим ва дедим: «Аллаҳга қасамки, биз фақат Аллаҳ биз учун ёзган нарсани ўқиймиз, жонларимиз Аллаҳнинг қўлидадир, агар У бизни уйғотишни хоҳласа, уйғотади.» (Али) деди: Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) қўлини сонига уриб, шуни айтиб орқага қайтдилар: «Биз фақат Аллаҳ биз учун ёзган нарсани ўқиймиз. «Инсон ҳамма нарсадан кўра кўпроқ жанжалкаш бўлиб қолди.»» (Каҳф сураси, 54)