Ўликларни дафн этиш ман этилган вақтлар

Janozalar kitobi · 2 ҳадис

باب السَّاعَاتِ الَّتِي نُهِيَ عَنْ إِقْبَارِ الْمَوْتَى، فِيهِنَّ ‏‏

أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، قَالَ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ عُلَىِّ بْنِ رَبَاحٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَبِي قَالَ، سَمِعْتُ عُقْبَةَ بْنَ عَامِرٍ الْجُهَنِيَّ، قَالَ ‏:‏ ثَلاَثُ سَاعَاتٍ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَنْهَانَا أَنْ نُصَلِّيَ فِيهِنَّ، أَوْ نَقْبُرَ فِيهِنَّ مَوْتَانَا ‏:‏ حِينَ تَطْلُعُ الشَّمْسُ بَازِغَةً حَتَّى تَرْتَفِعَ، وَحِينَ يَقُومُ قَائِمُ الظَّهِيرَةِ حَتَّى تَزُولَ الشَّمْسُ، وَحِينَ تَضَيَّفُ الشَّمْسُ لِلْغُرُوبِ ‏.‏

Бизга Амр ибн Али хабар бериб деди: бизга Абдурраҳмон ривоят қилиб деди: бизга Мусо ибн Улайй ибн Рабоҳ ривоят қилиб деди: мен отамни эшитдим, у деди: мен Уқба ибн Омир ал-Жуҳанийни эшитдим, у деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизни уч пайт(да) намоз ўқишимиздан ёки ўликларимизни дафн этишимиздан қайтарар эдилар: қуёш чиқиб, кўтарилмагунича; қуёш тикка келиб, оғмагунча; ва қуёш ботишга мойил бўлганида.»

أَخْبَرَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ خَالِدٍ الْقَطَّانُ الرَّقِّيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ، قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ، أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرًا، يَقُولُ ‏:‏ خَطَبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَ رَجُلاً مِنْ أَصْحَابِهِ مَاتَ فَقُبِرَ لَيْلاً، وَكُفِّنَ فِي كَفَنٍ غَيْرِ طَائِلٍ، فَزَجَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يُقْبَرَ إِنْسَانٌ لَيْلاً إِلاَّ أَنْ يُضْطَرَّ إِلَى ذَلِكَ ‏.‏

Менга Абдурраҳмон ибн Холид ал-Қаттан ар-Раққий хабар бериб деди: бизга Ҳажжож ривоят қилиб деди: Ибн Журайж деди: менга Абуз-Зубайр хабар бериб (айтдики), у Жобирни шундай деганини эшитди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) хутба қилдилар ва ўз саҳобаларидан вафот этиб, кечаси дафн этилган ҳамда арзимас кафанга ўралган бир кишини зикр қилдилар. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) зарурат туғилмаган бўлса, инсонни кечаси дафн этишдан қайтардилар.»