باب تَأْوِيلِ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ { وَعَلَى الَّذِينَ يُطِيقُونَهُ فِدْيَةٌ طَعَامُ مِسْكِينٍ } .
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ أَنْبَأَنَا بَكْرٌ، - وَهُوَ ابْنُ مُضَرَ - عَنْ عَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ، عَنْ بُكَيْرٍ، عَنْ يَزِيدَ، مَوْلَى سَلَمَةَ بْنِ الأَكْوَعِ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ الأَكْوَعِ، قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ { وَعَلَى الَّذِينَ يُطِيقُونَهُ فِدْيَةٌ طَعَامُ مِسْكِينٍ } كَانَ مَنْ أَرَادَ مِنَّا أَنْ يُفْطِرَ وَيَفْتَدِيَ حَتَّى نَزَلَتِ الآيَةُ الَّتِي بَعْدَهَا فَنَسَخَتْهَا .
Бизга Қутайба хабар берди, у деди: бизга Бакр — у Ибн Музардир — хабар берди, у Амр ибн ал-Ҳорисдан, у Букайрдан, у Язид — Салама ибнул-Акваънинг озод қилинган қулидан, у Салама ибнул-Акваъдан (ривоят қилдики), у деди: «Мана бу оят нозил бўлганида: «Унга (рўзага) кучи етадиганлар зиммасига (уни тутмасалар) фидя — бир мискиннинг таоми (вожиб бўлади)» (Бақара сураси, 184), биздан ким ифтор қилиб фидя беришни хоҳласа (шундай қиларди), то ундан кейинги оят нозил бўлиб, уни мансух қилгунича.»
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ، قَالَ أَنْبَأَنَا وَرْقَاءُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ { وَعَلَى الَّذِينَ يُطِيقُونَهُ فِدْيَةٌ طَعَامُ مِسْكِينٍ } يُطِيقُونَهُ يُكَلَّفُونَهُ فِدْيَةٌ طَعَامُ مِسْكِينٍ وَاحِدٍ { فَمَنْ تَطَوَّعَ خَيْرًا } طَعَامُ مِسْكِينٍ آخَرَ لَيْسَتْ بِمَنْسُوخَةٍ { فَهُوَ خَيْرٌ لَهُ وَأَنْ تَصُومُوا خَيْرٌ لَكُمْ } لاَ يُرَخَّصُ فِي هَذَا إِلاَّ لِلَّذِي لاَ يُطِيقُ الصِّيَامَ أَوْ مَرِيضٍ لاَ يُشْفَى .
Бизга Муҳаммад ибн Исмоил ибн Иброҳим хабар берди, у деди: бизга Язид ривоят қилди, у деди: бизга Варқо хабар берди, у Амр ибн Динордан, у Атодан, у Ибн Аббосдан (ривоят қилдики), у Аллаҳ азза ва жалланинг: «Унга кучи етадиганлар зиммасига фидя — бир мискиннинг таоми (вожиб бўлади)» (Бақара сураси, 184) қавли ҳақида (деди): «Ютийқунаҳу» (яъни) улар зўрға (куч билан) қила оладиган кишилар; «фидя — бир мискиннинг таоми». «Ким ихтиёрий равишда яхшилик қилса» — бошқа бир мискиннинг таоми(ни берса); бу мансух эмас. «(бу) ўзи учун яхшироқдир ва агар рўза тутсангиз, сиз учун (яна) яхшироқдир» (Бақара сураси, 184). Бу (оятга биноан) фақат рўзага тоқат қила олмайдиган ёки тузалмайдиган касал кишига (ифторда) рухсат берилади.