Ажралганни бирлаштириш ва бирлашганни ажратиш

Zakot kitobi · 2 ҳадис

باب الْجَمْعِ بَيْنَ الْمُتَفَرِّقِ وَالتَّفْرِيقِ بَيْنَ الْمُجْتَمِعِ ‏‏

أَخْبَرَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، عَنْ هُشَيْمٍ، عَنْ هِلاَلِ بْنِ خَبَّابٍ، عَنْ مَيْسَرَةَ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ سُوَيْدِ بْنِ غَفَلَةَ، قَالَ أَتَانَا مُصَدِّقُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَتَيْتُهُ فَجَلَسْتُ إِلَيْهِ فَسَمِعْتُهُ يَقُولُ ‏"‏ إِنَّ فِي عَهْدِي أَنْ لاَ نَأْخُذَ رَاضِعَ لَبَنٍ وَلاَ نَجْمَعَ بَيْنَ مُتَفَرِّقٍ وَلاَ نُفَرِّقَ بَيْنَ مُجْتَمِعٍ ‏"‏ ‏.‏ فَأَتَاهُ رَجُلٌ بِنَاقَةٍ كَوْمَاءَ فَقَالَ ‏"‏ خُذْهَا ‏"‏ ‏.‏ فَأَبَى

Бизга Ҳаннод ибн ас-Сарий, Ҳушаймдан, у Ҳилол ибн Хаббобдан, у Майсара Абу Солиҳдан, у Сувайд ибн Ғафаладан хабар берди, (Сувайд) деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг закот йиғувчиси бизнинг олдимизга келди. Мен унинг олдига келиб, ёнига ўтирдим ва унинг: «Менинг аҳдимда (топшириғимда) шу борки, биз сут эмаётган (ёш) ҳайвонни олмаймиз, ажралганни бирга қўшмаймиз ва бирга бўлганни ажратмаймиз,» деяётганини эшитдим. Шунда бир киши унга семиз ўркачли туя келтирди. (Йиғувчи): «Буни олмайман,» деб рад этди.

أَخْبَرَنَا هَارُونُ بْنُ زَيْدِ بْنِ يَزِيدَ، - يَعْنِي ابْنَ أَبِي الزَّرْقَاءِ - قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَاصِمِ بْنِ كُلَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ وَائِلِ بْنِ حُجْرٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم بَعَثَ سَاعِيًا فَأَتَى رَجُلاً فَأَتَاهُ فَصِيلاً مَخْلُولاً فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ بَعَثْنَا مُصَدِّقَ اللَّهِ وَرَسُولِهِ وَإِنَّ فُلاَنًا أَعْطَاهُ فَصِيلاً مَخْلُولاً اللَّهُمَّ لاَ تُبَارِكْ فِيهِ وَلاَ فِي إِبِلِهِ ‏"‏ ‏.‏ فَبَلَغَ ذَلِكَ الرَّجُلَ فَجَاءَ بِنَاقَةٍ حَسْنَاءَ فَقَالَ أَتُوبُ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَإِلَى نَبِيِّهِ صلى الله عليه وسلم ‏.‏ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ اللَّهُمَّ بَارِكْ فِيهِ وَفِي إِبِلِهِ ‏"‏ ‏.‏

Бизга Ҳорун ибн Зайд ибн Язид — яъни ибн Абуз-Зарқо — хабар берди, у деди: бизга отам ривоят қилди, у деди: бизга Суфён, Осим ибн Кулайбдан, у отасидан, у Воил ибн Ҳужрдан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир закот йиғувчини жўнатдилар. У бир кишининг олдига келди, у (киши) унга ориқ, сутдан ажратилган ёш туяча келтирди. Шунда Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Биз Аллаҳ ва Унинг Расулининг закот йиғувчисини жўнатдик, фалончи эса унга ориқ, сутдан ажратилган ёш туяча берди. Ё Аллаҳ! Унга ҳам, унинг туяларига ҳам барака берма!» дедилар. Бу (гап) ўша кишига етди, у чиройли урғочи туя келтириб: «Мен Аллаҳ азза ва жалла ва Унинг Набийсига (соллаллаҳу алайҳи васаллам) тавба қиламан,» деди. Шунда Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ё Аллаҳ! Унга ҳам, унинг туяларига ҳам барака бер!» дедилар.