أَخْبَرَنَا هَارُونُ بْنُ زَيْدِ بْنِ يَزِيدَ، - يَعْنِي ابْنَ أَبِي الزَّرْقَاءِ - قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَاصِمِ بْنِ كُلَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ وَائِلِ بْنِ حُجْرٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم بَعَثَ سَاعِيًا فَأَتَى رَجُلاً فَأَتَاهُ فَصِيلاً مَخْلُولاً فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " بَعَثْنَا مُصَدِّقَ اللَّهِ وَرَسُولِهِ وَإِنَّ فُلاَنًا أَعْطَاهُ فَصِيلاً مَخْلُولاً اللَّهُمَّ لاَ تُبَارِكْ فِيهِ وَلاَ فِي إِبِلِهِ " . فَبَلَغَ ذَلِكَ الرَّجُلَ فَجَاءَ بِنَاقَةٍ حَسْنَاءَ فَقَالَ أَتُوبُ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَإِلَى نَبِيِّهِ صلى الله عليه وسلم . فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " اللَّهُمَّ بَارِكْ فِيهِ وَفِي إِبِلِهِ " .
Бизга Ҳорун ибн Зайд ибн Язид — яъни ибн Абуз-Зарқо — хабар берди, у деди: бизга отам ривоят қилди, у деди: бизга Суфён, Осим ибн Кулайбдан, у отасидан, у Воил ибн Ҳужрдан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир закот йиғувчини жўнатдилар. У бир кишининг олдига келди, у (киши) унга ориқ, сутдан ажратилган ёш туяча келтирди. Шунда Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Биз Аллаҳ ва Унинг Расулининг закот йиғувчисини жўнатдик, фалончи эса унга ориқ, сутдан ажратилган ёш туяча берди. Ё Аллаҳ! Унга ҳам, унинг туяларига ҳам барака берма!» дедилар. Бу (гап) ўша кишига етди, у чиройли урғочи туя келтириб: «Мен Аллаҳ азза ва жалла ва Унинг Набийсига (соллаллаҳу алайҳи васаллам) тавба қиламан,» деди. Шунда Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ё Аллаҳ! Унга ҳам, унинг туяларига ҳам барака бер!» дедилар.