أَخْبَرَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، عَنْ هُشَيْمٍ، عَنْ هِلاَلِ بْنِ خَبَّابٍ، عَنْ مَيْسَرَةَ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ سُوَيْدِ بْنِ غَفَلَةَ، قَالَ أَتَانَا مُصَدِّقُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَتَيْتُهُ فَجَلَسْتُ إِلَيْهِ فَسَمِعْتُهُ يَقُولُ " إِنَّ فِي عَهْدِي أَنْ لاَ نَأْخُذَ رَاضِعَ لَبَنٍ وَلاَ نَجْمَعَ بَيْنَ مُتَفَرِّقٍ وَلاَ نُفَرِّقَ بَيْنَ مُجْتَمِعٍ " . فَأَتَاهُ رَجُلٌ بِنَاقَةٍ كَوْمَاءَ فَقَالَ " خُذْهَا " . فَأَبَى
Бизга Ҳаннод ибн ас-Сарий, Ҳушаймдан, у Ҳилол ибн Хаббобдан, у Майсара Абу Солиҳдан, у Сувайд ибн Ғафаладан хабар берди, (Сувайд) деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг закот йиғувчиси бизнинг олдимизга келди. Мен унинг олдига келиб, ёнига ўтирдим ва унинг: «Менинг аҳдимда (топшириғимда) шу борки, биз сут эмаётган (ёш) ҳайвонни олмаймиз, ажралганни бирга қўшмаймиз ва бирга бўлганни ажратмаймиз,» деяётганини эшитдим. Шунда бир киши унга семиз ўркачли туя келтирди. (Йиғувчи): «Буни олмайман,» деб рад этди.