حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ حَكِيمٍ الأَنْصَارِيُّ، قَالَ سَأَلْتُ سَعِيدَ بْنَ جُبَيْرٍ عَنْ صَوْمِ، رَجَبٍ - وَنَحْنُ يَوْمَئِذٍ فِي رَجَبٍ - فَقَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ - رضى الله عنهما - يَقُولُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَصُومُ حَتَّى نَقُولَ لاَ يُفْطِرُ . وَيُفْطِرُ حَتَّى نَقُولَ لاَ يَصُومُ .
Усмон ибн Ҳаким ал-Ансорий айтди: Мен Саъид ибн Жубайрдан ражаб рўзаси ҳақида сўрадим — биз ўша кун ражабда эдик. У: «Мен Ибн Аббос (розияллаҳу анҳумо)ни: ‹Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) рўза тутар, то биз: у ифтор қилмайди, деганимизча; ва ифтор қилар, то биз: у рўза тутмайди, деганимизча› деб айтаётган ҳолда эшитдим» деди.