أَخْبَرَنَا سَعِيدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ، وَدَاوُدَ، وَزَكَرِيَّا، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ مُضَرِّسٍ، قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَاقِفًا بِالْمُزْدَلِفَةِ فَقَالَ " مَنْ صَلَّى مَعَنَا صَلاَتَنَا هَذِهِ هَا هُنَا ثُمَّ أَقَامَ مَعَنَا وَقَدْ وَقَفَ قَبْلَ ذَلِكَ بِعَرَفَةَ لَيْلاً أَوْ نَهَارًا فَقَدْ تَمَّ حَجُّهُ " .
Бизга Саид ибн Абдураҳмон хабар бериб, деди: бизга Суфён, Исмоил, Довуд ва Закариёдан, улар аш-Шаъбийдан, у Урва ибн Музаррисдан ривоят қилди, у деди: Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни Муздалифада турган ҳолда кўрдим, у: «Ким биз билан бирга шу жойда мана шу намозимизни ўқиб, сўнг биз билан бирга (вуқуф қилиб) турса ва ундан олдин Арафада кечаси ё кундузи турган бўлса, унинг ҳажи тўлиқ бўлибди,» дедилар.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ قُدَامَةَ، قَالَ حَدَّثَنِي جَرِيرٌ، عَنْ مُطَرِّفٍ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ مُضَرِّسٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ أَدْرَكَ جَمْعًا مَعَ الإِمَامِ وَالنَّاسِ حَتَّى يُفِيضَ مِنْهَا فَقَدْ أَدْرَكَ الْحَجَّ وَمَنْ لَمْ يُدْرِكْ مَعَ النَّاسِ وَالإِمَامِ فَلَمْ يُدْرِكْ " .
Бизга Муҳаммад ибн Қудома хабар берди, у деди: менга Жарир ривоят қилди, Мутаррифдан, у Шаъбийдан, у Урва ибн Музаррисдан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ким имом ва одамлар билан бирга Жамъда (Муздалифада), улар у ердан кетгунига қадар (туришга) етишса, у ҳақиқатан ҳажга етишибди. Ким одамлар ва имом билан бирга етиша олмаса, у (ҳажга) етишмабди,» дедилар.»
أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ، قَالَ حَدَّثَنَا أُمَيَّةُ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ سَيَّارٍ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ مُضَرِّسٍ، قَالَ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم بِجَمْعٍ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَقْبَلْتُ مِنْ جَبَلَىْ طَيِّئٍ لَمْ أَدَعْ حَبْلاً إِلاَّ وَقَفْتُ عَلَيْهِ فَهَلْ لِي مِنْ حَجٍّ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ صَلَّى هَذِهِ الصَّلاَةَ مَعَنَا وَقَدْ وَقَفَ قَبْلَ ذَلِكَ بِعَرَفَةَ لَيْلاً أَوْ نَهَارًا فَقَدْ تَمَّ حَجُّهُ وَقَضَى تَفَثَهُ " .
Бизга Али ибн ал-Ҳусайн хабар берди, у деди: бизга Умайя ривоят қилди, Шуъбадан, у Сайёрдан, у Шаъбийдан, у Урва ибн Музаррисдан (ривоят қилдики), у деди: мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдиларига Жамъда (Муздалифада) келдим ва: «Ё Расулуллаҳ, мен Таййиқнинг икки тоғидан келдим, устида турмаган бирор тепалик қолдирмадим. Менга ҳаж (саҳиҳ) бўладими?» дедим. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ким биз билан бирга ушбу намозни ўқиса ва ундан олдин Арафотда кечаси ёки кундузи турган бўлса, унинг ҳажи тўлиқ бўлибди ва у ўзининг (ҳаж) вазифаларини адо этибди,» дедилар.»
أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مَسْعُودٍ، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي السَّفَرِ، قَالَ سَمِعْتُ الشَّعْبِيَّ، يَقُولُ حَدَّثَنِي عُرْوَةُ بْنُ مُضَرِّسِ بْنِ أَوْسِ بْنِ حَارِثَةَ بْنِ لأْمٍ، قَالَ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم بِجَمْعٍ فَقُلْتُ هَلْ لِي مِنْ حَجٍّ فَقَالَ " مَنْ صَلَّى هَذِهِ الصَّلاَةَ مَعَنَا وَوَقَفَ هَذَا الْمَوْقِفَ حَتَّى يُفِيضَ وَأَفَاضَ قَبْلَ ذَلِكَ مِنْ عَرَفَاتٍ لَيْلاً أَوْ نَهَارًا فَقَدْ تَمَّ حَجُّهُ وَقَضَى تَفَثَهُ " .
Бизга Исмоил ибн Масъуд хабар берди, у деди: бизга Холид ривоят қилди, Шуъбадан, у Абдуллаҳ ибн Абис-Сафардан (ривоят қилдики), у деди: мен Шаъбийнинг шундай деганини эшитдим: менга Урва ибн Музаррис ибн Авс ибн Ҳориса ибн Лаъм ривоят қилди, у деди: мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдиларига Жамъда (Муздалифада) келдим ва: «Менга ҳаж (саҳиҳ) бўладими?» дедим. У: «Ким биз билан бирга ушбу намозни ўқиса ва у (ердан) кетгунига қадар шу (туриш) жойида турса ҳамда ундан олдин Арафотдан кечаси ёки кундузи қайтган бўлса, унинг ҳажи тўлиқ бўлибди ва у ўзининг (ҳаж) вазифаларини адо этибди,» дедилар.»
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ إِسْمَاعِيلَ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَامِرٌ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ مُضَرِّسٍ الطَّائِيُّ، قَالَ أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ أَتَيْتُكَ مِنْ جَبَلَىْ طَيِّئٍ أَكْلَلْتُ مَطِيَّتِي وَأَتْعَبْتُ نَفْسِي مَا بَقِيَ مِنْ حَبْلٍ إِلاَّ وَقَفْتُ عَلَيْهِ فَهَلْ لِي مِنْ حَجٍّ فَقَالَ " مَنْ صَلَّى صَلاَةَ الْغَدَاةِ هَا هُنَا مَعَنَا وَقَدْ أَتَى عَرَفَةَ قَبْلَ ذَلِكَ فَقَدْ قَضَى تَفَثَهُ وَتَمَّ حَجُّهُ " .
Бизга Амр ибн Али хабар берди, у деди: бизга Яҳё ривоят қилди, Исмоилдан, у деди: менга Омир хабар берди, у деди: менга Урва ибн Музаррис ат-Тоий хабар бердики, у деди: мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдиларига келдим ва: «Мен сенга Таййиқнинг икки тоғидан келдим, уловимни ҳоритдим ва ўзимни чарчатдим, устида турмаган бирор тепалик қолмади. Менга ҳаж (саҳиҳ) бўладими?» дедим. У: «Ким биз билан бирга шу ерда бомдод намозини ўқиса ва ундан олдин Арафотга келган бўлса, у ўзининг (ҳаж) вазифаларини адо этибди ва унинг ҳажи тўлиқ бўлибди,» дедилар.»
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ حَدَّثَنِي بُكَيْرُ بْنُ عَطَاءٍ، قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ يَعْمَرَ الدِّيلِيَّ، قَالَ شَهِدْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم بِعَرَفَةَ وَأَتَاهُ نَاسٌ مِنْ نَجْدٍ فَأَمَرُوا رَجُلاً فَسَأَلَهُ عَنِ الْحَجِّ فَقَالَ " الْحَجُّ عَرَفَةُ مَنْ جَاءَ لَيْلَةَ جَمْعٍ قَبْلَ صَلاَةِ الصُّبْحِ فَقَدْ أَدْرَكَ حَجَّهُ أَيَّامُ مِنًى ثَلاَثَةُ أَيَّامٍ { مَنْ تَعَجَّلَ فِي يَوْمَيْنِ فَلاَ إِثْمَ عَلَيْهِ وَمَنْ تَأَخَّرَ فَلاَ إِثْمَ عَلَيْهِ } " . ثُمَّ أَرْدَفَ رَجُلاً فَجَعَلَ يُنَادِي بِهَا فِي النَّاسِ .
Бизга Амр ибн Али хабар берди, у деди: бизга Яҳё ривоят қилди, у деди: бизга Суфён ривоят қилди, у деди: менга Букайр ибн Ато ривоят қилди, у деди: мен Абдурраҳмон ибн Яъмар ад-Дийлийнинг шундай деганини эшитдим: мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни Арафотда кўрдим. Нажддан бир неча одамлар У Зотнинг олдиларига келди ва бир кишига буюриб, ундан ҳаж ҳақида сўрашди. Шунда У: «Ҳаж — Арафот(да туриш)дир. Ким Жамъ (Муздалифа) кечаси бомдод намозидан олдин (Арафотга) етиб келса, у ўз ҳажига етишибди. Мино кунлари уч кундир. «Ким икки кунда (кетишга) шошилса, унга гуноҳ йўқ; ким кечикса, унга ҳам гуноҳ йўқ,» (Бақара сураси, 203)» дедилар. Сўнгра бир кишини орқасига миндирди ва у буни одамлар орасида эълон қила бошлади.
أَخْبَرَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ، أَتَيْنَا جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ فَحَدَّثَنَا أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " الْمُزْدَلِفَةُ كُلُّهَا مَوْقِفٌ " .
Бизга Яъқуб ибн Иброҳим хабар берди, у деди: бизга Яҳё ибн Саид ривоят қилди, у деди: бизга Жаъфар ибн Муҳаммад ривоят қилди, у деди: бизга отам ривоят қилди, у деди: биз Жобир ибн Абдуллаҳ(розияллаҳу анҳумо)нинг олдига келдик, у бизга ривоят қилдики, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Муздалифанинг ҳаммаси (турадиган) жойдир,» дедилар.»