أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ، قَالَ حَدَّثَنَا أُمَيَّةُ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ سَيَّارٍ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ مُضَرِّسٍ، قَالَ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم بِجَمْعٍ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَقْبَلْتُ مِنْ جَبَلَىْ طَيِّئٍ لَمْ أَدَعْ حَبْلاً إِلاَّ وَقَفْتُ عَلَيْهِ فَهَلْ لِي مِنْ حَجٍّ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ صَلَّى هَذِهِ الصَّلاَةَ مَعَنَا وَقَدْ وَقَفَ قَبْلَ ذَلِكَ بِعَرَفَةَ لَيْلاً أَوْ نَهَارًا فَقَدْ تَمَّ حَجُّهُ وَقَضَى تَفَثَهُ " .
Бизга Али ибн ал-Ҳусайн хабар берди, у деди: бизга Умайя ривоят қилди, Шуъбадан, у Сайёрдан, у Шаъбийдан, у Урва ибн Музаррисдан (ривоят қилдики), у деди: мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдиларига Жамъда (Муздалифада) келдим ва: «Ё Расулуллаҳ, мен Таййиқнинг икки тоғидан келдим, устида турмаган бирор тепалик қолдирмадим. Менга ҳаж (саҳиҳ) бўладими?» дедим. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ким биз билан бирга ушбу намозни ўқиса ва ундан олдин Арафотда кечаси ёки кундузи турган бўлса, унинг ҳажи тўлиқ бўлибди ва у ўзининг (ҳаж) вазифаларини адо этибди,» дедилар.»