Эҳромдаги киши кулганда эҳромсиз киши овни тушуниб ўлдирса, ундан ейиладими

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي قَتَادَةَ، قَالَ انْطَلَقَ أَبِي مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَامَ الْحُدَيْبِيَةِ فَأَحْرَمَ أَصْحَابُهُ وَلَمْ يُحْرِمْ فَبَيْنَمَا أَنَا مَعَ أَصْحَابِي ضَحِكَ بَعْضُهُمْ إِلَى بَعْضٍ فَنَظَرْتُ فَإِذَا حِمَارُ وَحْشٍ فَطَعَنْتُهُ فَاسْتَعَنْتُهُمْ فَأَبَوْا أَنْ يُعِينُونِي فَأَكَلْنَا مِنْ لَحْمِهِ وَخَشِينَا أَنْ نُقْتَطَعَ فَطَلَبْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أُرَفِّعُ فَرَسِي شَأْوًا وَأَسِيرُ شَأْوًا فَلَقِيتُ رَجُلاً مِنْ غِفَارٍ فِي جَوْفِ اللَّيْلِ فَقُلْتُ أَيْنَ تَرَكْتَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ تَرَكْتُهُ وَهُوَ قَائِلٌ بِالسُّقْيَا ‏.‏ فَلَحِقْتُهُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَصْحَابَكَ يَقْرَءُونَ عَلَيْكَ السَّلاَمَ وَرَحْمَةَ اللَّهِ وَإِنَّهُمْ قَدْ خَشُوا أَنْ يُقْتَطَعُوا دُونَكَ فَانْتَظِرْهُمْ فَانْتَظَرَهُمْ ‏.‏ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَصَبْتُ حِمَارَ وَحْشٍ وَعِنْدِي مِنْهُ فَقَالَ لِلْقَوْمِ ‏ "‏ كُلُوا ‏"‏ ‏.‏ وَهُمْ مُحْرِمُونَ ‏.‏

Бизга Муҳаммад ибн Абдул-Аъло хабар бериб, деди: бизга Холид ривоят қилди, у деди: бизга Ҳишом, Яҳё ибн Абу Касирдан, у Абдуллаҳ ибн Абу Қатодадан (ривоят қилди), у деди: Отам Ҳудайбия йилида Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан бирга йўлга чиқди. Унинг саҳобалари иҳромга киришди, лекин у (отам) иҳромга кирмади. Мен шерикларим билан бирга турганимда, уларнинг баъзилари бир-бирига (қараб) кулди. Мен қарасам, бир ёввойи эшак (турибди). Мен уни найза билан урдим ва улардан ёрдам сўрадим, лекин улар менга ёрдам беришдан бош тортдилар. Биз унинг гўштидан едик ва (душман томонидан) йўлимиздан ажратиб қўйилишимиздан қўрқдик. Шунда мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни излаб, отимни гоҳ чопдириб, гоҳ сокин юриб (йўлга тушдим). Тун ярмида ғифор (қабиласи)дан бир киши билан учрашдим ва: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни қаерда қолдирдинг?» дедим. У: «Мен уни ас-Суқё (деган жой)да тушлик қилаётган ҳолатда қолдирдим,» деди. Мен унга етиб олдим ва: «Эй Расулуллаҳ, ҳақиқатан саҳобаларингиз сизга салом ва Аллаҳнинг раҳматини йўлламоқдалар. Улар сиздан ажратиб қўйилишларидан қўрқдилар, шунинг учун уларни кутинг,» дедим. У эса уларни кутди. Мен: «Эй Расулуллаҳ, мен бир ёввойи эшак овладим ва ундан менинг олдимда (гўшт) бор,» дедим. У эса қавмга: «Енглар,» деди, ҳолбуки улар иҳромда эдилар.

أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ فَضَالَةَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ النَّسَائِيُّ، قَالَ أَنْبَأَنَا مُحَمَّدٌ، - وَهُوَ ابْنُ الْمُبَارَكِ الصُّورِيُّ - قَالَ حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ، - وَهُوَ ابْنُ سَلاَّمٍ - عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي قَتَادَةَ، أَنَّ أَبَاهُ، أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، غَزَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم غَزْوَةَ الْحُدَيْبِيَةِ - قَالَ - فَأَهَلُّوا بِعُمْرَةٍ غَيْرِي فَاصْطَدْتُ حِمَارَ وَحْشٍ فَأَطْعَمْتُ أَصْحَابِي مِنْهُ وَهُمْ مُحْرِمُونَ ثُمَّ أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَنْبَأْتُهُ أَنَّ عِنْدَنَا مِنْ لَحْمِهِ فَاضِلَةً فَقَالَ ‏ "‏ كُلُوهُ ‏"‏ ‏.‏ وَهُمْ مُحْرِمُونَ ‏.‏

Менга Убайдуллаҳ ибн Фазола ибн Иброҳим ан-Насоий хабар бериб, деди: бизга Муҳаммад — у ибн ал-Муборак ас-Сурий эди — хабар бериб, деди: бизга Муовия — у ибн Саллом эди — Яҳё ибн Абу Касирдан ривоят қилиб, деди: менга Абдуллаҳ ибн Абу Қатода хабар бердики, отаси унга хабар беришича, у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан бирга Ҳудайбия ғазотида (қатнашган). У деди: «Мендан бошқалар умра (ниятида) иҳромга киришди. Мен эса бир ёввойи эшак овладим ва иҳромдаги шерикларимга ундан едирдим. Сўнгра Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдига келдим ва унга бизнинг олдимизда унинг гўштидан ортиб қолгани борлигини хабар қилдим. У: «Уни енглар,» деди, ҳолбуки улар иҳромда эдилар.»