أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي قَتَادَةَ، قَالَ انْطَلَقَ أَبِي مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَامَ الْحُدَيْبِيَةِ فَأَحْرَمَ أَصْحَابُهُ وَلَمْ يُحْرِمْ فَبَيْنَمَا أَنَا مَعَ أَصْحَابِي ضَحِكَ بَعْضُهُمْ إِلَى بَعْضٍ فَنَظَرْتُ فَإِذَا حِمَارُ وَحْشٍ فَطَعَنْتُهُ فَاسْتَعَنْتُهُمْ فَأَبَوْا أَنْ يُعِينُونِي فَأَكَلْنَا مِنْ لَحْمِهِ وَخَشِينَا أَنْ نُقْتَطَعَ فَطَلَبْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أُرَفِّعُ فَرَسِي شَأْوًا وَأَسِيرُ شَأْوًا فَلَقِيتُ رَجُلاً مِنْ غِفَارٍ فِي جَوْفِ اللَّيْلِ فَقُلْتُ أَيْنَ تَرَكْتَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ تَرَكْتُهُ وَهُوَ قَائِلٌ بِالسُّقْيَا . فَلَحِقْتُهُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَصْحَابَكَ يَقْرَءُونَ عَلَيْكَ السَّلاَمَ وَرَحْمَةَ اللَّهِ وَإِنَّهُمْ قَدْ خَشُوا أَنْ يُقْتَطَعُوا دُونَكَ فَانْتَظِرْهُمْ فَانْتَظَرَهُمْ . فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَصَبْتُ حِمَارَ وَحْشٍ وَعِنْدِي مِنْهُ فَقَالَ لِلْقَوْمِ " كُلُوا " . وَهُمْ مُحْرِمُونَ .
Бизга Муҳаммад ибн Абдул-Аъло хабар бериб, деди: бизга Холид ривоят қилди, у деди: бизга Ҳишом, Яҳё ибн Абу Касирдан, у Абдуллаҳ ибн Абу Қатодадан (ривоят қилди), у деди: Отам Ҳудайбия йилида Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан бирга йўлга чиқди. Унинг саҳобалари иҳромга киришди, лекин у (отам) иҳромга кирмади. Мен шерикларим билан бирга турганимда, уларнинг баъзилари бир-бирига (қараб) кулди. Мен қарасам, бир ёввойи эшак (турибди). Мен уни найза билан урдим ва улардан ёрдам сўрадим, лекин улар менга ёрдам беришдан бош тортдилар. Биз унинг гўштидан едик ва (душман томонидан) йўлимиздан ажратиб қўйилишимиздан қўрқдик. Шунда мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни излаб, отимни гоҳ чопдириб, гоҳ сокин юриб (йўлга тушдим). Тун ярмида ғифор (қабиласи)дан бир киши билан учрашдим ва: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни қаерда қолдирдинг?» дедим. У: «Мен уни ас-Суқё (деган жой)да тушлик қилаётган ҳолатда қолдирдим,» деди. Мен унга етиб олдим ва: «Эй Расулуллаҳ, ҳақиқатан саҳобаларингиз сизга салом ва Аллаҳнинг раҳматини йўлламоқдалар. Улар сиздан ажратиб қўйилишларидан қўрқдилар, шунинг учун уларни кутинг,» дедим. У эса уларни кутди. Мен: «Эй Расулуллаҳ, мен бир ёввойи эшак овладим ва ундан менинг олдимда (гўшт) бор,» дедим. У эса қавмга: «Енглар,» деди, ҳолбуки улар иҳромда эдилар.