أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ فَضَالَةَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ النَّسَائِيُّ، قَالَ أَنْبَأَنَا مُحَمَّدٌ، - وَهُوَ ابْنُ الْمُبَارَكِ الصُّورِيُّ - قَالَ حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ، - وَهُوَ ابْنُ سَلاَّمٍ - عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي قَتَادَةَ، أَنَّ أَبَاهُ، أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، غَزَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم غَزْوَةَ الْحُدَيْبِيَةِ - قَالَ - فَأَهَلُّوا بِعُمْرَةٍ غَيْرِي فَاصْطَدْتُ حِمَارَ وَحْشٍ فَأَطْعَمْتُ أَصْحَابِي مِنْهُ وَهُمْ مُحْرِمُونَ ثُمَّ أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَنْبَأْتُهُ أَنَّ عِنْدَنَا مِنْ لَحْمِهِ فَاضِلَةً فَقَالَ " كُلُوهُ " . وَهُمْ مُحْرِمُونَ .
Менга Убайдуллаҳ ибн Фазола ибн Иброҳим ан-Насоий хабар бериб, деди: бизга Муҳаммад — у ибн ал-Муборак ас-Сурий эди — хабар бериб, деди: бизга Муовия — у ибн Саллом эди — Яҳё ибн Абу Касирдан ривоят қилиб, деди: менга Абдуллаҳ ибн Абу Қатода хабар бердики, отаси унга хабар беришича, у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан бирга Ҳудайбия ғазотида (қатнашган). У деди: «Мендан бошқалар умра (ниятида) иҳромга киришди. Мен эса бир ёввойи эшак овладим ва иҳромдаги шерикларимга ундан едирдим. Сўнгра Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдига келдим ва унга бизнинг олдимизда унинг гўштидан ортиб қолгани борлигини хабар қилдим. У: «Уни енглар,» деди, ҳолбуки улар иҳромда эдилар.»