حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا حَاتِمٌ، - يَعْنِي ابْنَ إِسْمَاعِيلَ - عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي، عُبَيْدٍ قَالَ سَمِعْتُ سَلَمَةَ بْنَ الأَكْوَعِ، يَقُولُ خَرَجْتُ قَبْلَ أَنْ يُؤَذَّنَ، بِالأُولَى وَكَانَتْ لِقَاحُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم تَرْعَى بِذِي قَرَدٍ - قَالَ - فَلَقِيَنِي غُلاَمٌ لِعَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ فَقَالَ أُخِذَتْ لِقَاحُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ مَنْ أَخَذَهَا قَالَ غَطَفَانُ قَالَ فَصَرَخْتُ ثَلاَثَ صَرَخَاتٍ يَا صَبَاحَاهْ . قَالَ فَأَسْمَعْتُ مَا بَيْنَ لاَبَتَىِ الْمَدِينَةِ ثُمَّ انْدَفَعْتُ عَلَى وَجْهِي حَتَّى أَدْرَكْتُهُمْ بِذِي قَرَدٍ وَقَدْ أَخَذُوا يَسْقُونَ مِنَ الْمَاءِ فَجَعَلْتُ أَرْمِيهِمْ بِنَبْلِي وَكُنْتُ رَامِيًا وَأَقُولُ أَنَا ابْنُ الأَكْوَعِ وَالْيَوْمَ يَوْمُ الرُّضَّعِ فَأَرْتَجِزُ حَتَّى اسْتَنْقَذْتُ اللِّقَاحَ مِنْهُمْ وَاسْتَلَبْتُ مِنْهُمْ ثَلاَثِينَ بُرْدَةً - قَالَ - وَجَاءَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَالنَّاسُ فَقُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ إِنِّي قَدْ حَمَيْتُ الْقَوْمَ الْمَاءَ وَهُمْ عِطَاشٌ فَابْعَثْ إِلَيْهِمُ السَّاعَةَ فَقَالَ " يَا ابْنَ الأَكْوَعِ مَلَكْتَ فَأَسْجِحْ " . - قَالَ - ثُمَّ رَجَعْنَا وَيُرْدِفُنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى نَاقَتِهِ حَتَّى دَخَلْنَا الْمَدِينَةَ .
Бизга Қутайба ибн Саид ривоят қилди, бизга Ҳотим — яъни Ибн Исмоил — Язид ибн Абу Убайд орқали ривоят қилди. У деди: Салама ибн ал-Акваъ (розияллаҳу анҳу)нинг шундай деяётганини эшитдим: Мен биринчи (бомдод) азони айтилишидан олдин чиқдим. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг соғин туялари Зу Қарадда ўтлаб юрарди. (Салама) деди: Менга Абдурроҳман ибн Авфнинг бир ғуломи учради ва деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг соғин туялари олиб кетилди». Мен дедим: «Уларни ким олди?» У деди: «Ғатафон». (Салама) деди: Шунда мен уч марта фарёд қилдим: «Ё сабоҳоҳ! (Ваҳ, офат!)» (Салама) деди: Мадинанинг икки қоратошли (чеккаси) орасидаги (ҳаммага) эшиттирдим. Сўнг юзим билан (олдга) интилдим, ҳатто уларга Зу Қарадда етиб олдим. Улар сувдан ича бошлаган эдилар. Мен уларни ўқим билан ота бошладим — мен мерган эдим — ва: «Мен ал-Акваънинг ўғлиман, бугун ёмонлар (эмикдошлар) куни!» дердим. Шундай ражаз айтиб туриб, ниҳоят соғин туяларни улардан қутқариб олдим ва улардан ўттиз ридони тортиб олдим. (Салама) деди: Сўнг Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ва одамлар келди. Мен дедим: «Эй Аллаҳнинг Набийси, мен қавмни сувдан тўсдим, улар эса чанқоқ. Шу заҳотиёқ уларга (қўшин) юбор». Шунда у зот деди: «Эй Ибн ал-Акваъ, сен ғолиб келдинг, энди юмшоқ бўл (кечиримли бўл)». (Салама) деди: Сўнг биз қайтдик, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) мени туяси орқасига миндириб олди, ниҳоят Мадинага кирдик.