Мутъа никоҳи ҳаром

Nikoh kitobi · 4 ҳадис

باب تَحْرِيمِ الْمُتْعَةِ ‏.‏

أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، قَالَ حَدَّثَنِي الزُّهْرِيُّ، عَنِ الْحَسَنِ، وَعَبْدِ اللَّهِ، ابْنَىْ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِمَا، أَنَّ عَلِيًّا، بَلَغَهُ أَنَّ رَجُلاً، لاَ يَرَى بِالْمُتْعَةِ بَأْسًا فَقَالَ إِنَّكَ تَائِهٌ إِنَّهُ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْهَا وَعَنْ لُحُومِ الْحُمُرِ الأَهْلِيَّةِ يَوْمَ خَيْبَرَ ‏.‏

Бизга Амр ибн Алий хабар берди, у деди: бизга Яҳё ривоят қилди, у Убайдуллаҳ ибн Умардан (ривоят қилди), у деди: менга аз-Зуҳрий ривоят қилди, у ал-Ҳасан ва Абдуллаҳ — Муҳаммаднинг икки ўғлидан, улар оталаридан (ривоят қилишларича), Алийга бир киши мутъада (вақтинчалик никоҳда) ҳеч қандай гуноҳ йўқ деб ҳисоблаётгани ҳақида хабар етди. Шунда у: «Сен адашибсан, албатта Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Хайбар куни ундан (мутъадан) ва хонаки эшаклар гўштидан қайтарганлар,» деди.

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ، وَالْحَارِثُ بْنُ مِسْكِينٍ، قِرَاءَةً عَلَيْهِ وَأَنَا أَسْمَعُ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ الْقَاسِمِ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، وَالْحَسَنِ، ابْنَىْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ أَبِيهِمَا، عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنْ مُتْعَةِ النِّسَاءِ يَوْمَ خَيْبَرَ وَعَنْ لُحُومِ الْحُمُرِ الإِنْسِيَّةِ ‏.‏

Бизга Муҳаммад ибн Салама ва ал-Ҳорис ибн Мискин — унга ўқиб берилганда мен ҳам эшитганман, лафз уники — хабар бердилар, у деди: бизга Ибн ал-Қосим хабар берди, у Моликдан, у Ибн Шиҳобдан, у Абдуллаҳ ва ал-Ҳасан — Муҳаммад ибн Алийнинг икки ўғлидан, улар оталаридан, у Алий ибн Абу Толибдан (ривоят қилишларича), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Хайбар куни аёллар билан мутъадан (вақтинчалик никоҳдан) ва хонаки эшаклар гўштидан қайтардилар.

أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالُوا أَنْبَأَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، قَالَ سَمِعْتُ يَحْيَى بْنَ سَعِيدٍ، يَقُولُ أَخْبَرَنِي مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ، أَنَّ ابْنَ شِهَابٍ، أَخْبَرَهُ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ وَالْحَسَنَ ابْنَىْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ أَخْبَرَاهُ أَنَّ أَبَاهُمَا مُحَمَّدَ بْنَ عَلِيٍّ أَخْبَرَهُمَا أَنَّ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ رضى الله عنه قَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ خَيْبَرَ عَنْ مُتْعَةِ النِّسَاءِ ‏.‏ قَالَ ابْنُ الْمُثَنَّى يَوْمَ حُنَيْنٍ وَقَالَ هَكَذَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ مِنْ كِتَابِهِ ‏.‏

Бизга Амр ибн Алий, Муҳаммад ибн Башшор ва Муҳаммад ибн ал-Мусанно хабар бердилар, улар дедилар: бизга Абдулваҳҳоб хабар берди, у деди: мен Яҳё ибн Саиднинг шундай деганини эшитдим: менга Молик ибн Анас хабар берди, Ибн Шиҳоб унга хабар беришича, Абдуллаҳ ва ал-Ҳасан — Муҳаммад ибн Алийнинг икки ўғли унга хабар беришича, оталари Муҳаммад ибн Алий уларнинг икковига хабар беришича, Алий ибн Абу Толиб (розияллаҳу анҳу) деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Хайбар куни аёллар билан мутъадан (вақтинчалик никоҳдан) қайтардилар. Ибн ал-Мусанно: «Ҳунайн куни,» деди ва: «Абдулваҳҳоб бизга шундай — ўз китобидан ривоят қилди,» деди.

أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنِ الرَّبِيعِ بْنِ سَبْرَةَ الْجُهَنِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ أَذِنَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِالْمُتْعَةِ فَانْطَلَقْتُ أَنَا وَرَجُلٌ إِلَى امْرَأَةٍ مِنْ بَنِي عَامِرٍ فَعَرَضْنَا عَلَيْهَا أَنْفُسَنَا فَقَالَتْ مَا تُعْطِينِي فَقُلْتُ رِدَائِي ‏.‏ وَقَالَ صَاحِبِي رِدَائِي ‏.‏ وَكَانَ رِدَاءُ صَاحِبِي أَجْوَدَ مِنْ رِدَائِي وَكُنْتُ أَشَبَّ مِنْهُ فَإِذَا نَظَرَتْ إِلَى رِدَاءِ صَاحِبِي أَعْجَبَهَا وَإِذَا نَظَرَتْ إِلَىَّ أَعْجَبْتُهَا ثُمَّ قَالَتْ أَنْتَ وَرِدَاؤُكَ يَكْفِينِي ‏.‏ فَمَكَثْتُ مَعَهَا ثَلاَثًا ثُمَّ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ مَنْ كَانَ عِنْدَهُ مِنْ هَذِهِ النِّسَاءِ اللاَّتِي يَتَمَتَّعُ فَلْيُخَلِّ سَبِيلَهَا ‏"‏ ‏.‏

Бизга Қутайба хабар берди, у деди: бизга ал-Лайс ривоят қилди, у ар-Робиъ ибн Сабра ал-Жуҳанийдан, у отасидан (ривоят қилди), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) мутъага (вақтинчалик никоҳга) рухсат бердилар. Шунда мен ва бир киши Бану Омир (қабиласи)дан бўлган бир аёлнинг олдига бордик ва унга ўзимизни таклиф қилдик. У: «Менга нима берасиз?» деди. Мен: «Менинг ридом (устки кийимим),» дедим. Ҳамроҳим ҳам: «Менинг ридом,» деди. Ҳамроҳимнинг ридоси менинг ридомдан яхшироқ эди, аммо мен ундан ёшроқ эдим. У ҳамроҳимнинг ридосига қараганда у (ридо) унга ёқар, менга қараганда эса мен унга ёқардим. Сўнг у: «Сен ва ридонг менга етарли,» деди. Мен у билан уч (кун) қолдим. Сўнг Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Кимнинг ҳузурида шу вақтинчалик никоҳ қилган аёллардан бири бўлса, унинг йўлини бўшатиб қўйсин (қўйиб юборсин),» дедилар.