أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنِ الرَّبِيعِ بْنِ سَبْرَةَ الْجُهَنِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ أَذِنَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِالْمُتْعَةِ فَانْطَلَقْتُ أَنَا وَرَجُلٌ إِلَى امْرَأَةٍ مِنْ بَنِي عَامِرٍ فَعَرَضْنَا عَلَيْهَا أَنْفُسَنَا فَقَالَتْ مَا تُعْطِينِي فَقُلْتُ رِدَائِي . وَقَالَ صَاحِبِي رِدَائِي . وَكَانَ رِدَاءُ صَاحِبِي أَجْوَدَ مِنْ رِدَائِي وَكُنْتُ أَشَبَّ مِنْهُ فَإِذَا نَظَرَتْ إِلَى رِدَاءِ صَاحِبِي أَعْجَبَهَا وَإِذَا نَظَرَتْ إِلَىَّ أَعْجَبْتُهَا ثُمَّ قَالَتْ أَنْتَ وَرِدَاؤُكَ يَكْفِينِي . فَمَكَثْتُ مَعَهَا ثَلاَثًا ثُمَّ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ كَانَ عِنْدَهُ مِنْ هَذِهِ النِّسَاءِ اللاَّتِي يَتَمَتَّعُ فَلْيُخَلِّ سَبِيلَهَا " .
Бизга Қутайба хабар берди, у деди: бизга ал-Лайс ривоят қилди, у ар-Робиъ ибн Сабра ал-Жуҳанийдан, у отасидан (ривоят қилди), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) мутъага (вақтинчалик никоҳга) рухсат бердилар. Шунда мен ва бир киши Бану Омир (қабиласи)дан бўлган бир аёлнинг олдига бордик ва унга ўзимизни таклиф қилдик. У: «Менга нима берасиз?» деди. Мен: «Менинг ридом (устки кийимим),» дедим. Ҳамроҳим ҳам: «Менинг ридом,» деди. Ҳамроҳимнинг ридоси менинг ридомдан яхшироқ эди, аммо мен ундан ёшроқ эдим. У ҳамроҳимнинг ридосига қараганда у (ридо) унга ёқар, менга қараганда эса мен унга ёқардим. Сўнг у: «Сен ва ридонг менга етарли,» деди. Мен у билан уч (кун) қолдим. Сўнг Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Кимнинг ҳузурида шу вақтинчалик никоҳ қилган аёллардан бири бўлса, унинг йўлини бўшатиб қўйсин (қўйиб юборсин),» дедилар.