حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ سَهْلٍ، أَنَّ امْرَأَةً، أَتَتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَعَرَضَتْ عَلَيْهِ نَفْسَهَا فَقَالَ " مَا لِي الْيَوْمَ فِي النِّسَاءِ مِنْ حَاجَةٍ ". فَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ زَوِّجْنِيهَا. قَالَ " مَا عِنْدَكَ ". قَالَ مَا عِنْدِي شَىْءٌ. قَالَ " أَعْطِهَا وَلَوْ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ ". قَالَ مَا عِنْدِي شَىْءٌ. قَالَ " فَمَا عِنْدَكَ مِنَ الْقُرْآنِ ". قَالَ عِنْدِي كَذَا وَكَذَا. قَالَ " فَقَدْ مَلَّكْتُكَهَا بِمَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ ".
Абун Нуъмон, Ҳаммод ибн Зайддан, у Абу Ҳозимдан, у Саҳлдан ривоят қилади: Бир аёл Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келиб, ўзини унга таклиф қилди. У: «Бугун менга аёллардан эҳтиёж йўқ» дедилар. Шунда бир киши: Эй Расулуллаҳ, уни менга никоҳлаб беринг, деди. У: «Сенда нима бор?» дедилар. У: Менда ҳеч нарса йўқ, деди. У: «Унга темирдан узук бўлса ҳам бер» дедилар. У: Менда ҳеч нарса йўқ, деди. У: «Сенда Қуръандан нима бор?» дедилар. У: Менда бундоқ-бундоқ (суралар), деди. У: «Мен сени унга сендаги Қуръан (билишинг) эвазига (эгаси) қилиб бердим» дедилар.