حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ، قَالَ أَتَتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم امْرَأَةٌ فَقَالَتْ إِنَّهَا قَدْ وَهَبَتْ نَفْسَهَا لِلَّهِ وَلِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " مَا لِي فِي النِّسَاءِ مِنْ حَاجَةٍ ". فَقَالَ رَجُلٌ زَوِّجْنِيهَا. قَالَ " أَعْطِهَا ثَوْبًا ". قَالَ لاَ أَجِدُ. قَالَ " أَعْطِهَا وَلَوْ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ ". فَاعْتَلَّ لَهُ. فَقَالَ " مَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ ". قَالَ كَذَا وَكَذَا. قَالَ " فَقَدْ زَوَّجْتُكَهَا بِمَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ ".
Амр ибн Авн, Ҳаммомдан, у Абу Ҳозимдан, у Саҳл ибн Саъддан ривоят қилади: Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига бир аёл келиб, у ўзини Аллаҳга ва Расулуга соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳиба қилганини айтди. У: «Менга аёллардан эҳтиёж йўқ» дедилар. Шунда бир киши: Уни менга никоҳлаб беринг, деди. У: «Унга бир кийим бер» деди. У: Тополмайман, деди. У: «Унга темирдан узук бўлса ҳам бер» деди. У буни (тополмасликни) баҳона қилди. Шунда у: «Сенда Қуръандан нима бор?» деди. У: Бундоқ-бундоқ (суралар), деди. У: «Бас, мен сени унга сендаги Қуръан (билишинг) эвазига никоҳлаб қўйдим» деди.