أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، قَالَ حَدَّثَنِي الزُّهْرِيُّ، عَنِ الْحَسَنِ، وَعَبْدِ اللَّهِ، ابْنَىْ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِمَا، أَنَّ عَلِيًّا، بَلَغَهُ أَنَّ رَجُلاً، لاَ يَرَى بِالْمُتْعَةِ بَأْسًا فَقَالَ إِنَّكَ تَائِهٌ إِنَّهُ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْهَا وَعَنْ لُحُومِ الْحُمُرِ الأَهْلِيَّةِ يَوْمَ خَيْبَرَ .
Бизга Амр ибн Алий хабар берди, у деди: бизга Яҳё ривоят қилди, у Убайдуллаҳ ибн Умардан (ривоят қилди), у деди: менга аз-Зуҳрий ривоят қилди, у ал-Ҳасан ва Абдуллаҳ — Муҳаммаднинг икки ўғлидан, улар оталаридан (ривоят қилишларича), Алийга бир киши мутъада (вақтинчалик никоҳда) ҳеч қандай гуноҳ йўқ деб ҳисоблаётгани ҳақида хабар етди. Шунда у: «Сен адашибсан, албатта Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Хайбар куни ундан (мутъадан) ва хонаки эшаклар гўштидан қайтарганлар,» деди.