وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنِ الْحَسَنِ، وَعَبْدِ اللَّهِ، ابْنَىْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ أَبِيهِمَا، عَنْ عَلِيٍّ، أَنَّهُ سَمِعَ ابْنَ عَبَّاسٍ، يُلَيِّنُ فِي مُتْعَةِ النِّسَاءِ فَقَالَ مَهْلاً يَا ابْنَ عَبَّاسٍ فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنْهَا يَوْمَ خَيْبَرَ وَعَنْ لُحُومِ الْحُمُرِ الإِنْسِيَّةِ .
Ва бизга Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ибн Нумайр ривоят қилди, бизга отам ривоят қилди, бизга Убайдуллаҳ Ибн Шиҳобдан, у Муҳаммад ибн Алининг икки ўғли ал-Ҳасан ва Абдуллаҳдан, у иккаласи отасидан, у Алидан ривоят қилдики, у Ибн Аббосни аёллар мутъасида юмшоқлик (рухсат) билдираётганини эшитди ва: «Шошма, эй Ибн Аббос, чунки Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уни Хайбар куни ва хонаки эшакларнинг гўштини (ейишни) қайтарган» деди.