أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ الْقَاسِمِ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ رَجُلاً، قَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِنَّ أُمِّي افْتُلِتَتْ نَفْسُهَا وَإِنَّهَا لَوْ تَكَلَّمَتْ تَصَدَّقَتْ أَفَأَتَصَدَّقُ عَنْهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " نَعَمْ ". فَتَصَدَّقَ عَنْهَا.
Бизга Муҳаммад ибн Салама хабар берди, у деди: бизга Ибн ал-Қосим ривоят қилди, у Моликдан, у Ҳишом ибн Урвадан, у отасидан, у Оишадан (розияллаҳу анҳо ривоят қилдики): бир киши Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га: «Онамнинг жони тўсатдан олинди (васият қилолмай вафот этди), агар у гапира олганида эди, садақа қиларди. Мен унинг номидан садақа қилайми?» деди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ҳа,» дедилар. Сўнг у онаси номидан садақа қилди.
Бизга ал-Ҳорис ибн Мискин хабар берди — унга (китоб) ўқиб берилди, мен эса эшитиб турардим — Ибнул-Қосимдан, у Моликдан, у Саид ибн Амр ибн Шураҳбил ибн Саид ибн Саъд ибн Убодадан, у отасидан, у бобосидан (ривоят қилдики), у деди: «Саъд ибн Убода Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан бирга баъзи ғазотларидан бирига чиқиб кетган эди, онасига эса Мадинада ўлим ҳозир бўлди. Унга: «Васият қилинг,» дейилди. У: «Нимани васият қилай? Мол — Саъднинг моли,» деди. Сўнг у Саъд келмасидан олдин вафот этди. Саъд келганида, бу унга айтилди. У: «Ё Расулаллаҳ, мен унинг номидан садақа қилсам, бу унга фойда берадими?» деди. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ҳа,» дедилар. Шунда Саъд: «Фалон-фалон боғ — унинг номидан садақадир,» деб бир боғни номлади.»