أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مَسْعُودٍ، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَبَايَةَ بْنِ رَافِعٍ، عَنْ رَافِعٍ، قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا لاَقُو الْعَدُوِّ غَدًا وَلَيْسَ مَعَنَا مُدًى . قَالَ " مَا أَنْهَرَ الدَّمَ وَذُكِرَ اسْمُ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَكُلْ مَا خَلاَ السِّنَّ وَالظُّفْرَ " . قَالَ فَأَصَابَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهْبًا فَنَدَّ بَعِيرٌ فَرَمَاهُ رَجُلٌ بِسَهْمٍ فَحَبَسَهُ فَقَالَ " إِنَّ لِهَذِهِ النَّعَمِ - أَوْ قَالَ الإِبِلِ - أَوَابِدَ كَأَوَابِدِ الْوَحْشِ فَمَا غَلَبَكُمْ مِنْهَا فَافْعَلُوا بِهِ هَكَذَا " .
Бизга Исмоил ибн Масъуд хабар бериб, дедики: бизга Холид ривоят қилди, Шуъбадан, у Саид ибн Масруқдан, у Абоя ибн Рофеъдан, у Рофеъдан (ривоят қилиб), у деди: «Эй Расулуллаҳ, биз эртага душман билан тўқнашамиз, биз билан пичоқлар йўқ,» дедим. У: «Қонни оқизган ва (сўйганда) Аллаҳ азза ва жалланинг исми зикр қилинган нарсани е — тиш ва тирноқдан бошқаси (билан сўйилгани),» дедилар. У деди: Сўнг Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) (жанг) ўлжасига эга бўлдилар. Бир туя қочиб қолди, шунда бир киши унга ўқ отиб, уни тўхтатди. У (Набий): «Албатта, бу чорвада — ёки туяларда дедилар — ёввойи ҳайвонларнинг қочқоқлиги каби қочқоқлик бордир. Шундай экан, улардан қайси бири сизни енгса (қочиб кетса), унга ана шундай қилинглар,» дедилар.
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ أَنْبَأَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ عَبَايَةَ بْنِ رِفَاعَةَ، عَنْ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ، قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا لاَقُو الْعَدُوِّ غَدًا وَلَيْسَتْ مَعَنَا مُدًى . قَالَ " مَا أَنْهَرَ الدَّمَ وَذُكِرَ اسْمُ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَكُلْ لَيْسَ السِّنَّ وَالظُّفْرَ وَسَأُحَدِّثُكُمْ أَمَّا السِّنُّ فَعَظْمٌ وَأَمَّا الظُّفْرُ فَمُدَى الْحَبَشَةِ " . وَأَصَبْنَا نَهْبَةَ إِبِلٍ أَوْ غَنَمٍ فَنَدَّ مِنْهَا بَعِيرٌ فَرَمَاهُ رَجُلٌ بِسَهْمٍ فَحَبَسَهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ لِهَذِهِ الإِبِلِ أَوَابِدَ كَأَوَابِدِ الْوَحْشِ فَإِذَا غَلَبَكُمْ مِنْهَا شَىْءٌ فَافْعَلُوا بِهِ هَكَذَا " .
Бизга Амр ибн Алий хабар бериб, дедики: бизга Яҳё ибн Саид хабар бериб, дедики: бизга Суфён ривоят қилди, дедики: менга отам ривоят қилди, Абоя ибн Рифоадан, у Рофеъ ибн Хадиждан (ривоят қилиб), у деди: «Эй Расулуллаҳ, биз эртага душман билан тўқнашамиз, биз билан пичоқлар йўқ,» дедим. У: «Қонни оқизган ва (сўйганда) Аллаҳ азза ва жалланинг исми зикр қилинган нарсани е — тиш ва тирноқ эмас. Сизларга айтиб бераман: тишга келсак, у суякдир; тирноққа келсак, у ҳабашларнинг пичоғидир,» дедилар. Биз туя ёки қўй ўлжасига эга бўлдик. Улардан бир туя қочиб қолди, шунда бир киши унга ўқ отиб, уни тўхтатди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Албатта, бу туяларда ёввойи ҳайвонларнинг қочқоқлиги каби қочқоқлик бордир. Шундай экан, улардан бирор нарса сизни енгса (қочиб кетса), унга ана шундай қилинглар,» дедилар.
أَخْبَرَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ يَعْقُوبَ، قَالَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى، قَالَ أَنْبَأَنَا إِسْرَائِيلُ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَبِي أَسْمَاءَ الرَّحَبِيِّ، عَنْ أَبِي الأَشْعَثِ، عَنْ شَدَّادِ بْنِ أَوْسٍ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ كَتَبَ الإِحْسَانَ عَلَى كُلِّ شَىْءٍ فَإِذَا قَتَلْتُمْ فَأَحْسِنُوا الْقِتْلَةَ وَإِذَا ذَبَحْتُمْ فَأَحْسِنُوا الذَّبْحَ وَلْيُحِدَّ أَحَدُكُمْ إِذَا ذَبَحَ شَفْرَتَهُ وَلْيُرِحْ ذَبِيحَتَهُ " .
Бизга Иброҳим ибн Яъқуб хабар бериб, дедики: бизга Убайдуллаҳ ибн Мусо ривоят қилди, дедики: бизга Исроил хабар бериб, Мансурдан, у Холид ал-Ҳаззодан, у Абу Қилобадан, у Абу Асмо ар-Раҳабийдан, у Абул-Ашъасдан, у Шаддод ибн Авсдан (ривоят қилиб), у деди: Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг шундай деганларини эшитдим: «Албатта, Аллаҳ азза ва жалла ҳар бир нарсада эҳсонни (яхшиликни) фарз қилди. Шундай экан, агар ўлдирсангиз, ўлдиришни яхши қилинг; агар сўйсангиз, сўйишни яхши қилинг. Бирингиз сўйганда пичоғини ўткир қилсин ва сўйиладиган (ҳайвон)ини роҳатлантирсин,» дедилар.