باب الرَّجُلُ يَتَجَاوَزُ لِلسَّارِقِ عَنْ سَرِقَتِهِ، بَعْدَ أَنْ يَأْتِيَ، بِهِ الإِمَامَ وَذِكْرُ
أَخْبَرَنَا هِلاَلُ بْنُ الْعَلاَءِ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، عَنْ سَعِيدٍ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ صَفْوَانَ بْنِ أُمَيَّةَ، أَنَّ رَجُلاً، سَرَقَ بُرْدَةً لَهُ فَرَفَعَهُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَمَرَ بِقَطْعِهِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ تَجَاوَزْتُ عَنْهُ . فَقَالَ " أَبَا وَهْبٍ أَفَلاَ كَانَ قَبْلَ أَنْ تَأْتِيَنَا بِهِ " . فَقَطَعَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Бизга Ҳилол ибн ал-Алў хабар бериб, деди: менга отам ривоят қилди, у деди: бизга Язид ибн Зурайъ ривоят қилди, у Саиддан, у Қатодадан, у Атодан, у Сафвон ибн Умайядан (ривоят қилдики): бир киши унинг бир бурдасини (чопон-ридосини) ўғирлади. У уни Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га кўтариб келди, (Набий) унинг (қўлини) кесишга буюрдилар. Шунда (Сафвон): «Ё Расулуллаҳ, мен ундан кечдим,» деди. (Набий): «Эй Абу Ваҳб, буни бизнинг олдимизга келтиришингдан олдин (қилсанг бўлмасмиди)?» дедилар. Сўнгра Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унинг (қўлини) кестирдилар.
أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ حَنْبَلٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ طَارِقِ بْنِ مُرَقَّعٍ، عَنْ صَفْوَانَ بْنِ أُمَيَّةَ، أَنَّ رَجُلاً، سَرَقَ بُرْدَةً فَرَفَعَهُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَمَرَ بِقَطْعِهِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ تَجَاوَزْتُ عَنْهُ . قَالَ " فَلَوْلاَ كَانَ هَذَا قَبْلَ أَنْ تَأْتِيَنِي بِهِ يَا أَبَا وَهْبٍ " . فَقَطَعَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Менга Абдуллаҳ ибн Аҳмад ибн Муҳаммад ибн Ҳанбал хабар бериб, деди: менга отам ривоят қилди, у деди: бизга Муҳаммад ибн Жаъфар ривоят қилди, у деди: бизга Саид ривоят қилди, у Қатодадан, у Атодан, у Ториқ ибн Мураққаъдан, у Сафвон ибн Умайядан (ривоят қилдики): бир киши бир бурдани (чопон-ридони) ўғирлади. У уни Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га кўтариб келди, (Набий) унинг (қўлини) кесишга буюрдилар. Шунда (Сафвон): «Ё Расулуллаҳ, мен ундан кечдим,» деди. (Набий): «Эй Абу Ваҳб, буни менга келтиришингдан олдин (қилсанг) бўлмасмиди?» дедилар. Сўнгра Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унинг (қўлини) кестирдилар.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمِ بْنِ نُعَيْمٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا حِبَّانُ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ، عَنِ الأَوْزَاعِيِّ، قَالَ حَدَّثَنِي عَطَاءُ بْنُ أَبِي رَبَاحٍ، أَنَّ رَجُلاً، سَرَقَ ثَوْبًا فَأُتِيَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَمَرَ بِقَطْعِهِ فَقَالَ الرَّجُلُ يَا رَسُولَ اللَّهِ هُوَ لَهُ . قَالَ " فَهَلاَّ قَبْلَ الآنَ " .
Бизга Муҳаммад ибн Ҳотим ибн Нуъайм хабар бериб, деди: бизга Ҳиббон хабар берди, у деди: бизга Абдуллаҳ ривоят қилди, у ал-Авзўийдан (ривоят қилиб), деди: менга Ато ибн Абу Рабоҳ ривоят қилдики: бир киши бир тўнни ўғирлади ва у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ҳузурларига келтирилди. (Расулуллаҳ) унинг (қўлини) кесишга буюрдилар. Шунда у киши: «Ё Расулуллаҳ, у (тўн) унга (қолаверсин),» деди. (Расулуллаҳ): «Ҳозирдан олдин (айтсанг бўлмасмиди)?» дедилар.