أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ حَنْبَلٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ طَارِقِ بْنِ مُرَقَّعٍ، عَنْ صَفْوَانَ بْنِ أُمَيَّةَ، أَنَّ رَجُلاً، سَرَقَ بُرْدَةً فَرَفَعَهُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَمَرَ بِقَطْعِهِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ تَجَاوَزْتُ عَنْهُ . قَالَ " فَلَوْلاَ كَانَ هَذَا قَبْلَ أَنْ تَأْتِيَنِي بِهِ يَا أَبَا وَهْبٍ " . فَقَطَعَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Менга Абдуллаҳ ибн Аҳмад ибн Муҳаммад ибн Ҳанбал хабар бериб, деди: менга отам ривоят қилди, у деди: бизга Муҳаммад ибн Жаъфар ривоят қилди, у деди: бизга Саид ривоят қилди, у Қатодадан, у Атодан, у Ториқ ибн Мураққаъдан, у Сафвон ибн Умайядан (ривоят қилдики): бир киши бир бурдани (чопон-ридони) ўғирлади. У уни Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га кўтариб келди, (Набий) унинг (қўлини) кесишга буюрдилар. Шунда (Сафвон): «Ё Расулуллаҳ, мен ундан кечдим,» деди. (Набий): «Эй Абу Ваҳб, буни менга келтиришингдан олдин (қилсанг) бўлмасмиди?» дедилар. Сўнгра Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унинг (қўлини) кестирдилар.