أَخْبَرَنَا وَهْبُ بْنُ بَيَانٍ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ، أَنَّ أَبَا عُشَّانَةَ، - هُوَ الْمَعَافِرِيُّ - حَدَّثَهُ أَنَّهُ، سَمِعَ عُقْبَةَ بْنَ عَامِرٍ، يُخْبِرُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَمْنَعُ أَهْلَهُ الْحِلْيَةَ وَالْحَرِيرَ وَيَقُولُ " إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ حِلْيَةَ الْجَنَّةِ وَحَرِيرَهَا فَلاَ تَلْبَسُوهَا فِي الدُّنْيَا " .
Бизга Ваҳб ибн Баён хабар бериб, деди: бизга Ибн Ваҳб ривоят қилиб, деди: бизга Амр ибн ал-Ҳорис хабар бериб (айтдики), Абу Ушшона — у ал-Маофирий — унга ривоят қилдики, у Уқба ибн Омирнинг шундай хабар берганини эшитди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) аҳли оиласини зебу зийнат ва ипакдан қайтарар ва: «Агар жаннатнинг зебу зийнати ва ипагини севсангиз, уларни дунёда кийманглар,» дер эдилар.
أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، ح وَأَنْبَأَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ رِبْعِيٍّ، عَنِ امْرَأَتِهِ، عَنْ أُخْتِ، حُذَيْفَةَ قَالَتْ خَطَبَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " يَا مَعْشَرَ النِّسَاءِ أَمَا لَكُنَّ فِي الْفِضَّةِ مَا تَحَلَّيْنَ أَمَا إِنَّهُ لَيْسَ مِنِ امْرَأَةٍ تَحَلَّتْ ذَهَبًا تُظْهِرُهُ إِلاَّ عُذِّبَتْ بِهِ " .
Бизга Али ибн Ҳужр хабар бериб, деди: бизга Жарир Мансурдан ривоят қилди. (Яна бир санад билан) бизга Муҳаммад ибн Башшор хабар бериб, деди: бизга Абдурраҳмон ривоят қилиб, деди: бизга Суфён Мансурдан, у Рибъийдан, у ўз хотинидан, у Ҳузайфанинг синглисидан (ривоят қилди). У (сингил) деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизга хутба қилиб: «Эй аёллар жамоаси! Сизларда зийнат қиладиган кумуш йўқми? Огоҳ бўлинглар, олтин зийнат тақиб уни ошкор қилган ҳар бир аёл шу сабабли албатта азобланади,» дедилар.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ، قَالَ سَمِعْتُ مَنْصُورًا، يُحَدِّثُ عَنْ رِبْعِيٍّ، عَنِ امْرَأَتِهِ، عَنْ أُخْتِ، حُذَيْفَةَ قَالَتْ خَطَبَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " يَا مَعْشَرَ النِّسَاءِ أَمَا لَكُنَّ فِي الْفِضَّةِ مَا تَحَلَّيْنَ أَمَا إِنَّهُ لَيْسَ مِنْكُنَّ امْرَأَةٌ تُحَلَّى ذَهَبًا تُظْهِرُهُ إِلاَّ عُذِّبَتْ بِهِ " .
Бизга Муҳаммад ибн Абдулаъло хабар бериб, деди: бизга ал-Муътамир ривоят қилиб, деди: мен Мансурнинг Рибъийдан, унинг ўз хотинидан, унинг Ҳузайфанинг синглисидан ривоят қилиб айтганини эшитдим. У (сингил) деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизга хутба қилиб: «Эй аёллар жамоаси! Сизларда зийнат қиладиган кумуш йўқми? Огоҳ бўлинглар, сизлардан олтин зийнат тақиб уни ошкор қилган аёл шу сабабли албатта азобланади,» дедилар.
أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي مَحْمُودُ بْنُ عَمْرٍو، أَنَّ أَسْمَاءَ بِنْتَ يَزِيدَ، حَدَّثَتْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " أَيُّمَا امْرَأَةٍ تَحَلَّتْ - يَعْنِي - بِقِلاَدَةٍ مِنْ ذَهَبٍ جُعِلَ فِي عُنُقِهَا مِثْلُهَا مِنَ النَّارِ وَأَيُّمَا امْرَأَةٍ جَعَلَتْ فِي أُذُنِهَا خُرْصًا مِنْ ذَهَبٍ جَعَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فِي أُذُنِهَا مِثْلَهُ خُرْصًا مِنَ النَّارِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ " .
Бизга Убайдуллаҳ ибн Саид хабар бериб, деди: бизга Муоз ибн Ҳишом ривоят қилиб, деди: менга отам Яҳё ибн Абу Касирдан ривоят қилиб, деди: менга Маҳмуд ибн Амр ривоят қилдики, Асмо бинт Язид унга ривоят қилиб (айтдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Қайси бир аёл олтиндан маржон тақса, унинг бўйнига ўшанга ўхшаш ўтдан (маржон) солинади. Ва қайси бир аёл қулоғига олтиндан сирға тақса, қиёмат кунида Аллаҳ азза ва жалла унинг қулоғига ўшанга ўхшаш ўтдан сирға солади,» дедилар.
أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي زَيْدٌ، عَنْ أَبِي سَلاَّمٍ، عَنْ أَبِي أَسْمَاءَ الرَّحَبِيِّ، أَنَّ ثَوْبَانَ، مَوْلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَدَّثَهُ قَالَ جَاءَتْ بِنْتُ هُبَيْرَةَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَفِي يَدِهَا فَتَخٌ - فَقَالَ كَذَا فِي كِتَابِ أَبِي أَىْ خَوَاتِيمَ ضِخَامٍ - فَجَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَضْرِبُ يَدَهَا فَدَخَلَتْ عَلَى فَاطِمَةَ بِنْتِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم تَشْكُو إِلَيْهَا الَّذِي صَنَعَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَانْتَزَعَتْ فَاطِمَةُ سِلْسِلَةً فِي عُنُقِهَا مِنْ ذَهَبٍ وَقَالَتْ هَذِهِ أَهْدَاهَا إِلَىَّ أَبُو حَسَنٍ فَدَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَالسِّلْسِلَةُ فِي يَدِهَا فَقَالَ " يَا فَاطِمَةُ أَيَغُرُّكِ أَنْ يَقُولَ النَّاسُ ابْنَةُ رَسُولِ اللَّهِ وَفِي يَدِهَا سِلْسِلَةٌ مِنْ نَارٍ " . ثُمَّ خَرَجَ وَلَمْ يَقْعُدْ فَأَرْسَلَتْ فَاطِمَةُ بِالسِّلْسِلَةِ إِلَى السُّوقِ فَبَاعَتْهَا وَاشْتَرَتْ بِثَمَنِهَا غُلاَمًا - وَقَالَ مَرَّةً عَبْدًا - وَذَكَرَ كَلِمَةً مَعْنَاهَا فَأَعْتَقَتْهُ فَحُدِّثَ بِذَلِكَ فَقَالَ " الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَنْجَى فَاطِمَةَ مِنَ النَّارِ " .
Бизга Убайдуллаҳ ибн Саид хабар бериб, деди: бизга Муоз ибн Ҳишом ривоят қилиб, деди: менга отам Яҳё ибн Абу Касирдан ривоят қилиб, деди: менга Зайд Абу Салломдан, у Абу Асмо ар-Раҳабийдан, у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг озод қилган қули Савбондан ривоят қилди. У (Савбон) деди: Ҳубайранинг қизи Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳузурига келди, қўлида фатх — (ривоятчи) деди: отамнинг китобида шундай, яъни катта узуклар — бор эди. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унинг қўлига ура бошладилар. Сўнг у (қиз) Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг қизлари Фотима ҳузурига кирди ва Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга қилган ишдан унга шикоят қилди. Шунда Фотима бўйнидаги олтин занжирни ечиб: «Буни менга Абул-Ҳасан (Али) ҳадя қилган,» деди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) кирдилар, занжир унинг қўлида эди. У (Расулуллаҳ): «Эй Фотима, одамлар: Расулуллаҳнинг қизи, қўлида ўтдан занжир бор, дейишлари сени қувонтирадими?» дедилар. Сўнг ўтирмасдан чиқиб кетдилар. Шунда Фотима занжирни бозорга юбориб сотди ва унинг пулига бир ғулом — бир марта «қул» деди — сотиб олди ва шу маънода бир сўз айтди, сўнг уни озод қилди. Бу ҳақда (Расулуллаҳга) сўзланди, шунда у: «Фотимани ўтдан нажот берган Аллаҳга ҳамд бўлсин,» дедилар.
أَخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ سَلْمٍ الْبَلْخِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ، قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ أَبِي سَلاَّمٍ، عَنْ أَبِي أَسْمَاءَ، عَنْ ثَوْبَانَ، قَالَ جَاءَتْ بِنْتُ هُبَيْرَةَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَفِي يَدِهَا فَتَخٌ مِنْ ذَهَبٍ أَىْ خَوَاتِيمَ ضِخَامٍ نَحْوَهُ .
Бизга Сулаймон ибн Салм ал-Балхий хабар бериб, деди: бизга ан-Назр ибн Шумайл ривоят қилиб, деди: бизга Ҳишом Яҳёдан, у Абу Салломдан, у Абу Асмодан, у Савбондан ривоят қилди. У деди: Ҳубайранинг қизи Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳузурига келди, қўлида олтиндан фатх, яъни катта узуклар бор эди — шунга ўхшаш (ривоят).
أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ شَاهِينَ الْوَاسِطِيُّ، قَالَ أَنْبَأَنَا خَالِدٌ، عَنْ مُطَرِّفٍ، ح وَأَنْبَأَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَرْبٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَسْبَاطٌ، عَنْ مُطَرِّفٍ، عَنْ أَبِي الْجَهْمِ، عَنْ أَبِي زَيْدٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ كُنْتُ قَاعِدًا عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَتَتْهُ امْرَأَةٌ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ سِوَارَيْنِ مِنْ ذَهَبٍ . قَالَ " سِوَارَانِ مِنْ نَارٍ " . قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ طَوْقٌ مِنْ ذَهَبٍ . قَالَ " طَوْقٌ مِنْ نَارٍ " . قَالَتْ قُرْطَيْنِ مِنْ ذَهَبٍ . قَالَ " قُرْطَيْنِ مِنْ نَارٍ " . قَالَ وَكَانَ عَلَيْهِمَا سِوَارَانِ مِنْ ذَهَبٍ فَرَمَتْ بِهِمَا قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ الْمَرْأَةَ إِذَا لَمْ تَتَزَيَّنْ لِزَوْجِهَا صَلِفَتْ عِنْدَهُ . قَالَ " مَا يَمْنَعُ إِحْدَاكُنَّ أَنْ تَصْنَعَ قُرْطَيْنِ مِنْ فِضَّةٍ ثُمَّ تُصَفِّرَهُ بِزَعْفَرَانٍ أَوْ بِعَبِيرٍ " . اللَّفْظُ لاِبْنِ حَرْبٍ .
Бизга Ишоқ ибн Шоҳин ал-Воситий хабар бериб, деди: бизга Холид Мутаррифдан хабар берди. (Яна бир санад билан) бизга Аҳмад ибн Ҳарб хабар бериб, деди: бизга Асбот Мутаррифдан, у Абул-Жаҳмдан, у Абу Зайддан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди. У (Абу Ҳурайра) деди: Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ҳузурларида ўтирган эдим, шунда у кишининг олдиларига бир аёл келиб: «Эй Расулуллаҳ, олтиндан икки билакузук (қандай)?» деди. У: «Ўтдан икки билакузук,» дедилар. У: «Эй Расулуллаҳ, олтиндан бир тақинчоқ (қандай)?» деди. У: «Ўтдан бир тақинчоқ,» дедилар. У: «Олтиндан икки сирға (қандай)?» деди. У: «Ўтдан икки сирға,» дедилар. (Ривоятчи) деди: у (аёл)нинг устида олтиндан икки билакузук бор эди, шунда уларни ташлаб юборди ва: «Эй Расулуллаҳ, аёл киши эри учун безанмаса, унинг олдида эътиборсиз қолади,» деди. У: «Сизлардан бирортангизга кумушдан икки сирға ясаб, сўнг уни заъфарон ёки абир билан сариқ қилиб бўяшга нима тўсқинлик қилади?» дедилар. Бу Ибн Ҳарбнинг лафзи.
أَخْبَرَنِي الرَّبِيعُ بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ بَكْرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ عَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَأَى عَلَيْهَا مَسَكَتَىْ ذَهَبٍ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَلاَ أُخْبِرُكِ بِمَا هُوَ أَحْسَنُ مِنْ هَذَا لَوْ نَزَعْتِ هَذَا وَجَعَلْتِ مَسَكَتَيْنِ مِنْ وَرِقٍ ثُمَّ صَفَّرْتِهِمَا بِزَعْفَرَانٍ كَانَتَا حَسَنَتَيْنِ " . قَالَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ هَذَا غَيْرُ مَحْفُوظٍ وَاللَّهُ أَعْلَمُ .
Менга Робиъ ибн Сулаймон хабар бериб, деди: бизга Ишоқ ибн Бакр ривоят қилиб, деди: менга отам Амр ибн ал-Ҳорисдан, у Ибн Шиҳобдан, у Урвадан, у Оишадан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унинг устида олтиндан икки билакузукни кўрдилар ва Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Сенга бундан кўра яхшироқ нарсани айтайми? Агар буни ечиб, кумушдан икки билакузук қилсанг, сўнг уларни заъфарон билан сариқ қилиб бўясанг, улар чиройли бўлар эди,» дедилар. Абу Абдурраҳмон (Насоий) деди: бу (ривоят) маҳфуз эмас, Аллаҳ аълам.