أَخْبَرَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ، - يَعْنِي ابْنَ الْمُبَارَكِ - عَنْ سُلَيْمَانَ التَّيْمِيِّ، أَنَّ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ، أَخْبَرَهُمْ قَالَ بَيْنَا أَنَا قَائِمٌ، عَلَى الْحَىِّ وَأَنَا أَصْغَرُهُمْ، سِنًّا عَلَى عُمُومَتِي إِذْ جَاءَ رَجُلٌ فَقَالَ إِنَّهَا قَدْ حُرِّمَتِ الْخَمْرُ. وَأَنَا قَائِمٌ عَلَيْهِمْ أَسْقِيهِمْ مِنْ فَضِيخٍ لَهُمْ فَقَالُوا اكْفَأْهَا. فَكَفَأْتُهَا فَقُلْتُ لأَنَسٍ مَا هُوَ قَالَ الْبُسْرُ وَالتَّمْرُ. قَالَ أَبُو بَكْرِ بْنُ أَنَسٍ كَانَتْ خَمْرُهُمْ يَوْمَئِذٍ فَلَمْ يُنْكِرْ أَنَسٌ.
Бизга Сувайд ибн Наср хабар бериб, деди: бизга Абдуллаҳ — яъни ибн ал-Муборак — хабар берди, у Сулаймон ат-Таймийдан (ривоят қилдики), Анас ибн Молик уларга хабар бериб, деди: мен қабила (аҳли)га — уларнинг энг ёши мен эдим — амакиларимга хизмат қилиб (шароб қуйиб) турган эдим, шу пайт бир киши келиб: ‹Хамр ҳаром қилинди,› деди. Мен эса уларнинг олдида туриб, уларнинг фазихи (хурмо шароби)дан қуйиб бераётган эдим. Улар: ‹Уни тўкиб ташла,› дедилар. Мен уни тўкиб ташладим. Мен Анасга: ‹У нима эди?› дедим. У: ‹Пишмаган (хом) хурмо ва қуруқ хурмо (дан тайёрланган),› деди. Абу Бакр ибн Анас деди: ўша кунларда уларнинг хамри шу эди, Анас (буни) инкор қилмади.
أَخْبَرَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ، - يَعْنِي ابْنَ الْمُبَارَكِ - عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي عَرُوبَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ كُنْتُ أَسْقِي أَبَا طَلْحَةَ وَأُبَىَّ بْنَ كَعْبٍ وَأَبَا دُجَانَةَ فِي رَهْطٍ مِنَ الأَنْصَارِ فَدَخَلَ عَلَيْنَا رَجُلٌ فَقَالَ حَدَثَ خَبَرٌ نَزَلَ تَحْرِيمُ الْخَمْرِ. فَكَفَأْنَا. قَالَ وَمَا هِيَ يَوْمَئِذٍ إِلاَّ الْفَضِيخُ خَلِيطُ الْبُسْرِ وَالتَّمْرِ. قَالَ وَقَالَ أَنَسٌ لَقَدْ حُرِّمَتِ الْخَمْرُ وَإِنَّ عَامَّةَ خُمُورِهِمْ يَوْمَئِذٍ الْفَضِيخُ.
Бизга Сувайд ибн Наср хабар бериб, деди: бизга Абдуллаҳ — яъни ибн ал-Муборак — хабар берди, у Саид ибн Абу Арубадан, у Қатодадан, у Анасдан (ривоят қилдики), у деди: мен Абу Талҳа, Убай ибн Каъб ва Абу Дужонага, ансорлардан бир гуруҳ ичида (шароб) қуйиб бераётган эдим. Шунда бир киши олдимизга кириб: ‹Бир воқеа юз берди — хамрнинг ҳаром қилиниши нозил бўлди,› деди. Биз (шаробни) тўкиб ташладик. У деди: ўша кунларда у фақат фазих — пишмаган (хом) хурмо ва қуруқ хурмо аралашмаси — эди, холос. (Ривоятчи) деди: Анас деди: хамр ҳаром қилинди, ҳолбуки ўша кунларда уларнинг хамрлари кўпинча фазих эди.
أَخْبَرَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ، عَنْ حُمَيْدٍ الطَّوِيلِ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ حُرِّمَتِ الْخَمْرُ حِينَ حُرِّمَتْ وَإِنَّهُ لَشَرَابُهُمُ الْبُسْرُ وَالتَّمْرُ.
Бизга Сувайд ибн Наср хабар бериб, деди: бизга Абдуллаҳ хабар берди, у Ҳумайд ат-Тавилдан, у Анас ибн Моликдан (ривоят қилдики), у деди: хамр ҳаром қилинган вақтда ҳаром қилинди, ҳолбуки уларнинг ичимлиги пишмаган (хом) хурмо ва қуруқ хурмо (дан иборат) эди.