Шарбатнинг рухсат ва ман этилгани

أَخْبَرَنَا سُوَيْدٌ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ، عَنْ أَبِي يَعْفُورٍ السَّلَمِيِّ، عَنْ أَبِي ثَابِتٍ الثَّعْلَبِيِّ، قَالَ كُنْتُ عِنْدَ ابْنِ عَبَّاسٍ فَجَاءَهُ رَجُلٌ فَسَأَلَهُ عَنِ الْعَصِيرِ، فَقَالَ اشْرَبْهُ مَا كَانَ طَرِيًّا ‏.‏ قَالَ إِنِّي طَبَخْتُ شَرَابًا وَفِي نَفْسِي مِنْهُ ‏.‏ قَالَ أَكُنْتَ شَارِبَهُ قَبْلَ أَنْ تَطْبُخَهُ قَالَ لاَ ‏.‏ قَالَ فَإِنَّ النَّارَ لاَ تُحِلُّ شَيْئًا قَدْ حَرُمَ ‏.‏

Бизга Сувайд хабар берди, у деди: бизга Абдуллаҳ Абу Яъфур ас-Саламийдан, у Абу Собит ас-Саълабийдан хабар берди, у деди: мен Ибн Аббос (розияллаҳу анҳумо)нинг ҳузурида эдим. Бир киши унинг олдига келиб, шарбат (асир) ҳақида сўради. У: «Янги (тоза) бўлганида уни ичинг,» деди. (Ҳалиги киши:) «Мен бир ичимликни қайнатдим, аммо ундан кўнглим шубҳада,» деди. У: «Уни қайнатишдан олдин ичган бўлармидинг?» деди. У: «Йўқ,» деди. У: «Демак, олов ҳаром бўлиб қолган бирор нарсани ҳалол қилмайди,» деди.

أَخْبَرَنَا سُوَيْدٌ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، قِرَاءَةً أَخْبَرَنِي عَطَاءٌ، قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ، يَقُولُ وَاللَّهِ مَا تُحِلُّ النَّارُ شَيْئًا وَلاَ تُحَرِّمُهُ ‏.‏ قَالَ ثُمَّ فَسَّرَ لِي قَوْلَهُ لاَ تُحِلُّ شَيْئًا لِقَوْلِهِمْ فِي الطِّلاَءِ وَلاَ تُحَرِّمُهُ ‏.‏

Бизга Сувайд хабар берди, у деди: бизга Абдуллаҳ Ибн Журайждан ўқилиш йўли билан хабар берди, (Ибн Журайж деди:) менга Ато хабар бериб, деди: мен Ибн Аббос (розияллаҳу анҳумо)нинг шундай деганини эшитдим: «Аллаҳга қасамки, олов бирор нарсани ҳалол ҳам қилмайди, ҳаром ҳам қилмайди.» (Ато) деди: кейин у менга «бирор нарсани ҳалол қилмайди» деган сўзини, уларнинг тило (қайнатилган узум шарбати) ҳақидаги гапларига ишора қилиб тушунтирди, «ҳаром ҳам қилмайди» (деган сўзини ҳам тушунтирди).