أَخْبَرَنَا سُوَيْدٌ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، قِرَاءَةً أَخْبَرَنِي عَطَاءٌ، قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ، يَقُولُ وَاللَّهِ مَا تُحِلُّ النَّارُ شَيْئًا وَلاَ تُحَرِّمُهُ . قَالَ ثُمَّ فَسَّرَ لِي قَوْلَهُ لاَ تُحِلُّ شَيْئًا لِقَوْلِهِمْ فِي الطِّلاَءِ وَلاَ تُحَرِّمُهُ .
Бизга Сувайд хабар берди, у деди: бизга Абдуллаҳ Ибн Журайждан ўқилиш йўли билан хабар берди, (Ибн Журайж деди:) менга Ато хабар бериб, деди: мен Ибн Аббос (розияллаҳу анҳумо)нинг шундай деганини эшитдим: «Аллаҳга қасамки, олов бирор нарсани ҳалол ҳам қилмайди, ҳаром ҳам қилмайди.» (Ато) деди: кейин у менга «бирор нарсани ҳалол қилмайди» деган сўзини, уларнинг тило (қайнатилган узум шарбати) ҳақидаги гапларига ишора қилиб тушунтирди, «ҳаром ҳам қилмайди» (деган сўзини ҳам тушунтирди).