Бизга Қутайба хабар берди, у деди: бизга Муфаззал ривоят қилди, Уқайлдан, у Ибн Шиҳобдан, у Анас ибн Моликдан (ривоят қилдики), у деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) қуёш (заволга) оғишидан олдин (сафарга) жўнасалар, пешинни аср вақтигача кечиктирар эдилар, сўнг (йўлдан) тушиб, уларнинг иккаласини бирга (жамъ қилиб) ўқир эдилар. Агар қуёш жўнашларидан олдин оғган бўлса, пешинни ўқиб, сўнг (уловга) минар эдилар.»
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ، وَالْحَارِثُ بْنُ مِسْكِينٍ، قِرَاءَةً عَلَيْهِ وَأَنَا أَسْمَعُ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - عَنِ ابْنِ الْقَاسِمِ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ الْمَكِّيِّ، عَنْ أَبِي الطُّفَيْلِ، عَامِرِ بْنِ وَاثِلَةَ أَنَّ مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ، أَخْبَرَهُ أَنَّهُمْ، خَرَجُوا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَامَ تَبُوكَ فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَجْمَعُ بَيْنَ الظُّهْرِ وَالْعَصْرِ وَالْمَغْرِبِ وَالْعِشَاءِ فَأَخَّرَ الصَّلاَةَ يَوْمًا ثُمَّ خَرَجَ فَصَلَّى الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ جَمِيعًا ثُمَّ دَخَلَ ثُمَّ خَرَجَ فَصَلَّى الْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ .
Бизга Муҳаммад ибн Салама ва ал-Ҳорис ибн Мискин — унга ўқиб берилиб, мен эшитиб турган ҳолда, матн эса уники — Ибн ал-Қосимдан хабар беришди, у деди: менга Молик ривоят қилди, Абуз-Зубайр ал-Маккийдан, у Абут-Туфайл Омир ибн Восиладан (ривоят қилдики), Муоз ибн Жабал унга хабар беришича, улар Табук йилида Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан бирга (сафарга) чиқдилар. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) пешин билан асрни, шом билан хуфтонни жамъ қилиб ўқир эдилар. Бир куни У намозни кечиктирдилар, сўнг чиқиб пешин ва асрни бирга ўқидилар, кейин (чодирга) кирдилар, сўнг яна чиқиб шом ва хуфтонни ўқидилар.