Гўшти ейиладиган ҳайвон сийдиги

حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدٍ الزَّعْفَرَانِيُّ، حَدَّثَنَا عَفَّانُ بْنُ مُسْلِمٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ، وَقَتَادَةُ، وَثَابِتٌ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ نَاسًا، مِنْ عُرَيْنَةَ قَدِمُوا الْمَدِينَةَ فَاجْتَوَوْهَا فَبَعَثَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي إِبِلِ الصَّدَقَةِ وَقَالَ ‏ "‏ اشْرَبُوا مِنْ أَلْبَانِهَا وَأَبْوَالِهَا ‏"‏ ‏.‏ فَقَتَلُوا رَاعِيَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَاسْتَاقُوا الإِبِلَ وَارْتَدُّوا عَنِ الإِسْلاَمِ فَأُتِيَ بِهِمُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقَطَعَ أَيْدِيَهُمْ وَأَرْجُلَهُمْ مِنْ خِلاَفٍ وَسَمَرَ أَعْيُنَهُمْ وَأَلْقَاهُمْ بِالْحَرَّةِ ‏.‏ قَالَ أَنَسٌ فَكُنْتُ أَرَى أَحَدَهُمْ يَكُدُّ الأَرْضَ بِفِيهِ حَتَّى مَاتُوا ‏.‏ وَرُبَّمَا قَالَ حَمَّادٌ يَكْدُمُ الأَرْضَ بِفِيهِ حَتَّى مَاتُوا ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ ‏.‏ وَقَدْ رُوِيَ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنْ أَنَسٍ ‏.‏ وَهُوَ قَوْلُ أَكْثَرِ أَهْلِ الْعِلْمِ قَالُوا لاَ بَأْسَ بِبَوْلِ مَا يُؤْكَلُ لَحْمُهُ ‏.‏

Бизга ал-Ҳасан ибн Муҳаммад аз-Заъфароний ривоят қилди, бизга Аффон ибн Муслим ривоят қилди, бизга Ҳаммод ибн Салама ривоят қилди, бизга Ҳумайд, Қатода ва Собит ривоят қилдилар, Анасдан (ривоят қилиб)ки, Урайна(қабиласи)дан бўлган баъзи кишилар Мадинага келиб, унинг (ҳавосини) ёқтирмадилар (касал бўлиб қолдилар). Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уларни садақа туялари (олдига) юбордилар ва: «Уларнинг сутларидан ва сийдикларидан ичинглар,» дедилар. Сўнгра улар Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг чўпонини ўлдириб, туяларни ҳайдаб кетдилар ва Исломдан қайтиб (муртад бўлдилар). Шунда улар Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдиларига келтирилди ва у уларнинг қўл-оёқларини қарама-қарши (тарзда) кесдилар, кўзларига (қизиган темир) тортдилар ва уларни ал-Ҳаррага ташладилар. Анас деди: мен улардан бирининг оғзи билан ерни тирнаётганини, то ўлгунча, кўрар эдим. Ҳаммод баъзан: «оғзи билан ерни тишларди, то ўлгунча,» дер эди. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳасан саҳиҳ ҳадисдир. Бу Анасдан бир неча йўл билан ҳам ривоят қилинган. Бу кўп илм аҳлининг сўзидирки, улар: «Гўшти ейиладиган (ҳайвон)нинг сийдигида зарар йўқ,» дедилар.

حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ سَهْلٍ الأَعْرَجُ الْبَغْدَادِيُّ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ غَيْلاَنَ، قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ التَّيْمِيُّ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ إِنَّمَا سَمَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَعْيُنَهُمْ لأَنَّهُمْ سَمَلُوا أَعْيُنَ الرُّعَاةِ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ لاَ نَعْلَمُ أَحَدًا ذَكَرَهُ غَيْرَ هَذَا الشَّيْخِ عَنْ يَزِيدَ بْنِ زُرَيْعٍ ‏.‏ وَهُوَ مَعْنَى قَوْلِهِ ‏:‏ ‏(‏ وَالْجُرُوحَ قِصَاصٌ ‏)‏ ‏.‏ وَقَدْ رُوِيَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ قَالَ إِنَّمَا فَعَلَ بِهِمُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم هَذَا قَبْلَ أَنْ تَنْزِلَ الْحُدُودُ ‏.‏

Бизга ал-Фадл ибн Саҳл ал-Аъраж ал-Бағдодий ривоят қилди, у деди: бизга Яҳё ибн Ғайлон ривоят қилди, у деди: бизга Язид ибн Зурейъ ривоят қилди, бизга Сулаймон ат-Таймий ривоят қилди, Анас ибн Молик (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: «Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уларнинг кўзларини фақат шунинг учун ўйиб олдилар-ки, улар чўпонларнинг кўзларини ўйиб олган эдилар.» Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ғарибдир, бу шайхдан бошқа ҳеч ким уни Язид ибн Зурейъдан зикр қилганини билмаймиз. Ва бу Аллаҳнинг «яралар (учун ҳам) қасос (бор)» (Моида сураси, 45) деган сўзининг маъносидир. Муҳаммад ибн Сийриндан ривоят қилинишича, у деди: «Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уларга буни фақат ҳаддлар нозил бўлишидан олдин қилган эдилар.»