حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ، أَخْبَرَنَا يُونُسُ بْنُ يَزِيدَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ أُبَىِّ بْنِ كَعْبٍ، قَالَ إِنَّمَا كَانَ الْمَاءُ مِنَ الْمَاءِ رُخْصَةً فِي أَوَّلِ الإِسْلاَمِ ثُمَّ نُهِيَ عَنْهَا .
Бизга Аҳмад ибн Манииъ ривоят қилди, у деди: бизга Абдуллаҳ ибнул-Муборак ривоят қилди, бизга Юнус ибн Язид хабар берди, у Зуҳрийдан, у Саҳл ибн Саъддан, у Убай ибн Каъб (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: «Сув (ғусл фақат) сувдан (маний чиқишидан вожиб)» дегани Исломнинг бошида (берилган) рухсат эди, кейин эса ундан қайтарилди (мансух қилинди).
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، بِهَذَا الإِسْنَادِ مِثْلَهُ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَإِنَّمَا كَانَ الْمَاءُ مِنَ الْمَاءِ فِي أَوَّلِ الإِسْلاَمِ ثُمَّ نُسِخَ بَعْدَ ذَلِكَ . وَهَكَذَا رَوَى غَيْرُ وَاحِدٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مِنْهُمْ أُبَىُّ بْنُ كَعْبٍ وَرَافِعُ بْنُ خَدِيجٍ . وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَكْثَرِ أَهْلِ الْعِلْمِ عَلَى أَنَّهُ إِذَا جَامَعَ الرَّجُلُ امْرَأَتَهُ فِي الْفَرْجِ وَجَبَ عَلَيْهِمَا الْغُسْلُ وَإِنْ لَمْ يُنْزِلاَ .
Бизга Аҳмад ибн Манииъ ривоят қилди, у деди: бизга Абдуллаҳ ибнул-Муборак ривоят қилди, бизга Маъмар хабар берди, у Зуҳрийдан, шу иснод билан худди шунга ўхшашини (ривоят қилди). Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. «Сув (ғусл) сувдан (манийдан)» дегани фақат Исломнинг бошида (шундай) эди, сўнгра кейинчалик у мансух қилинди. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг саҳобаларидан бир неча киши шундай ривоят қилган; улардан Убай ибн Каъб ва Рофиъ ибн Хадиж (розияллаҳу анҳумо) бор. Илм аҳлининг кўпчилигининг амали шунга (асосланган)ки, агар киши хотини билан жинсий яқинлик қилса, иккаласидан ҳам ғусл вожиб бўлади, гарчи улар (маний) чиқармасалар ҳам.
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، أَخْبَرَنَا شَرِيكٌ، عَنْ أَبِي الْجَحَّافِ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ إِنَّمَا الْمَاءُ مِنَ الْمَاءِ فِي الاِحْتِلاَمِ . قَالَ أَبُو عِيسَى سَمِعْتُ الْجَارُودَ يَقُولُ سَمِعْتُ وَكِيعًا يَقُولُ لَمْ نَجِدْ هَذَا الْحَدِيثَ إِلاَّ عِنْدَ شَرِيكٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَأَبُو الْجَحَّافِ اسْمُهُ دَاوُدُ بْنُ أَبِي عَوْفٍ . وَيُرْوَى عَنْ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الْجَحَّافِ وَكَانَ مَرْضِيًّا . قَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَابِ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ وَعَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ وَالزُّبَيْرِ وَطَلْحَةَ وَأَبِي أَيُّوبَ وَأَبِي سَعِيدٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ قَالَ " الْمَاءُ مِنَ الْمَاءِ " .
Бизга Али ибн Ҳужр ривоят қилди, бизга Шарийк хабар берди, у Абул-Жаҳҳофдан, у Икримадан, у Ибн Аббос (розияллаҳу анҳумо)дан (ривоят қилдики), у деди: «Сув (ғусл) сувдан (манийдан)» дегани фақат эҳтилом (туш кўриб маний чиқиши) ҳақидадир. Абу Исо (Термизий) деди: мен ал-Жоруднинг шундай деганини эшитдим: мен Вакииънинг шундай деганини эшитдим: биз бу ҳадисни фақат Шарийк ҳузуридагина топдик. Абу Исо (Термизий) деди: Абул-Жаҳҳофнинг исми Довуд ибн Абу Авфдир. Суфён ас-Саврийдан ривоят қилинишича, у: «Бизга Абул-Жаҳҳоф ривоят қилди, у рози бўлинадиган (ишончли) киши эди,» деган. Абу Исо (Термизий) деди: бу бобда Усмон ибн Аффон, Али ибн Абу Толиб, Зубайр, Талҳа, Абу Айюб ва Абу Саид (розияллаҳу анҳум)дан, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан: «Сув (ғусл) сувдан (манийдан)дир,» деганлари (ҳақида ҳам ривоят) бор.