حَدَّثَنَا الأَنْصَارِيُّ، حَدَّثَنَا مَعْنُ بْنُ عِيسَى، أَنْبَأَنَا مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ نَافِعٍ، عَنْ زَيْنَبَ بِنْتِ أَبِي سَلَمَةَ، أَنَّهَا أَخْبَرَتْهُ بِهَذِهِ الأَحَادِيثِ الثَّلاَثَةِ، قَالَ قَالَتْ زَيْنَبُ دَخَلْتُ عَلَى أُمِّ حَبِيبَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم حِينَ تُوُفِّيَ أَبُوهَا أَبُو سُفْيَانَ بْنُ حَرْبٍ فَدَعَتْ بِطِيبٍ فِيهِ صُفْرَةُ خَلُوقٍ أَوْ غَيْرُهُ فَدَهَنَتْ بِهِ جَارِيَةً ثُمَّ مَسَّتْ بِعَارِضَيْهَا ثُمَّ قَالَتْ وَاللَّهِ مَا لِي بِالطِّيبِ مِنْ حَاجَةٍ غَيْرَ أَنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " لاَ يَحِلُّ لاِمْرَأَةٍ تُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ أَنْ تُحِدَّ عَلَى مَيِّتٍ فَوْقَ ثَلاَثَةِ أَيَّامٍ إِلاَّ عَلَى زَوْجٍ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَعَشْرًا " .
Бизга ал-Ансорий ривоят қилди, бизга Маън ибн Исо ривоят қилди, бизга Молик ибн Анас хабар берди, у Абдуллаҳ ибн Абу Бакр ибн Муҳаммад ибн Амр ибн Ҳазмдан, у Ҳумайд ибн Нофедан, у Зайнаб бинт Абу Саламадан (ривоят қилдики), у (Зайнаб) унга шу учта ҳадисни хабар қилди. (Рови) деди: Зайнаб деди: мен отаси Абу Суфён ибн Ҳарб вафот этганида Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг хотини Умму Ҳабиба (розияллаҳу анҳо)нинг ҳузурига кирдим. У халуқ деб аталувчи сариқлик аралашган ёки бошқа бир хушбўйликни келтирди-да, уни бир чўрига сурди, сўнг уни ёноқларига тегизди. Сўнг деди: «Валлаҳи, менга хушбўйликнинг ҳожати йўқ, фақат мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг: ‹Аллаҳга ва охират кунига имон келтирган аёлга марҳум учун уч кундан ортиқ аза тутиши ҳалол эмас, фақат эри учун тўрт ой ўн кун бундан мустасно,› деганларини эшитганман,» деди.
قَالَتْ زَيْنَبُ فَدَخَلْتُ عَلَى زَيْنَبَ بِنْتِ جَحْشٍ حِينَ تُوُفِّيَ أَخُوهَا فَدَعَتْ بِطِيبٍ فَمَسَّتْ مِنْهُ ثُمَّ قَالَتْ وَاللَّهِ مَا لِي فِي الطِّيبِ مِنْ حَاجَةٍ غَيْرَ أَنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " لاَ يَحِلُّ لاِمْرَأَةٍ تُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ أَنْ تُحِدَّ عَلَى مَيِّتٍ فَوْقَ ثَلاَثِ لَيَالٍ إِلاَّ عَلَى زَوْجٍ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَعَشْرًا " .
Зайнаб деди: мен Зайнаб бинт Жаҳш (розияллаҳу анҳо)нинг ҳузурига акаси вафот этганида кирдим. У хушбўйлик келтириб, ундан (ўзига) сурди, сўнг деди: «Валлаҳи, менга хушбўйликнинг ҳожати йўқ, фақат мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг: ‹Аллаҳга ва охират кунига имон келтирган аёлга марҳум учун уч кечадан ортиқ аза тутиши ҳалол эмас, фақат эри учун тўрт ой ўн кун бундан мустасно,› деганларини эшитганман,» деди.
قَالَتْ زَيْنَبُ وَسَمِعْتُ أُمِّي أُمَّ سَلَمَةَ، تَقُولُ جَاءَتِ امْرَأَةٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ ابْنَتِي تُوُفِّيَ عَنْهَا زَوْجُهَا وَقَدِ اشْتَكَتْ عَيْنَيْهَا أَفَنَكْحَلُهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ " مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ كُلُّ ذَلِكَ يَقُولُ " لاَ " . ثُمَّ قَالَ " إِنَّمَا هِيَ أَرْبَعَةُ أَشْهُرٍ وَعَشْرًا وَقَدْ كَانَتْ إِحْدَاكُنَّ فِي الْجَاهِلِيَّةِ تَرْمِي بِالْبَعْرَةِ عَلَى رَأْسِ الْحَوْلِ " . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ فُرَيْعَةَ بِنْتِ مَالِكٍ أُخْتِ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ وَحَفْصَةَ بِنْتِ عُمَرَ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ زَيْنَبَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . - وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَغَيْرِهِمْ أَنَّ الْمُتَوَفَّى عَنْهَا زَوْجُهَا تَتَّقِي فِي عِدَّتِهَا الطِّيبَ وَالزِّينَةَ . وَهُوَ قَوْلُ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ وَمَالِكِ بْنِ أَنَسٍ وَالشَّافِعِيِّ وَأَحْمَدَ وَإِسْحَاقَ .
Зайнаб деди: мен онам Умму Салама (розияллаҳу анҳо)нинг шундай деганини эшитдим: Бир аёл Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га келиб: «Эй Аллаҳнинг Расули, қизимнинг эри вафот этди, унинг кўзлари оғриб қолди, унга сурма қўйсак бўладими?» деди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) икки ёки уч марта: «Йўқ,» дедилар — ҳар гал: «Йўқ,» деб. Сўнг: «Бу фақат тўрт ой ўн кундир. Ҳолбуки, сизлардан бирингиз жоҳилиятда бир йил ўтгач (азаси тугаганлигини билдириб) тезак отарди,» дедилар. (Термизий) деди: бу бобда Абу Саид ал-Худрийнинг синглиси Фурайъа бинт Молик ва Ҳафса бинт Умардан ҳам (ҳадис) бор. Абу Исо (Термизий) деди: Зайнабнинг ҳадиси ҳасан саҳиҳдир. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ашоблари ва бошқалар ҳузурида амал шунга биноандирки, эри вафот этган аёл ўз иддасида хушбўйлик ва зийнатдан сақланади. Бу Суфён ас-Саврий, Молик ибн Анас, Шофеий, Аҳмад ва Ишоқнинг сўзидир.