قَالَتْ زَيْنَبُ وَسَمِعْتُ أُمِّي أُمَّ سَلَمَةَ، تَقُولُ جَاءَتِ امْرَأَةٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ ابْنَتِي تُوُفِّيَ عَنْهَا زَوْجُهَا وَقَدِ اشْتَكَتْ عَيْنَيْهَا أَفَنَكْحَلُهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ " مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ كُلُّ ذَلِكَ يَقُولُ " لاَ " . ثُمَّ قَالَ " إِنَّمَا هِيَ أَرْبَعَةُ أَشْهُرٍ وَعَشْرًا وَقَدْ كَانَتْ إِحْدَاكُنَّ فِي الْجَاهِلِيَّةِ تَرْمِي بِالْبَعْرَةِ عَلَى رَأْسِ الْحَوْلِ " . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ فُرَيْعَةَ بِنْتِ مَالِكٍ أُخْتِ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ وَحَفْصَةَ بِنْتِ عُمَرَ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ زَيْنَبَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . - وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَغَيْرِهِمْ أَنَّ الْمُتَوَفَّى عَنْهَا زَوْجُهَا تَتَّقِي فِي عِدَّتِهَا الطِّيبَ وَالزِّينَةَ . وَهُوَ قَوْلُ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ وَمَالِكِ بْنِ أَنَسٍ وَالشَّافِعِيِّ وَأَحْمَدَ وَإِسْحَاقَ .
Зайнаб деди: мен онам Умму Салама (розияллаҳу анҳо)нинг шундай деганини эшитдим: Бир аёл Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га келиб: «Эй Аллаҳнинг Расули, қизимнинг эри вафот этди, унинг кўзлари оғриб қолди, унга сурма қўйсак бўладими?» деди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) икки ёки уч марта: «Йўқ,» дедилар — ҳар гал: «Йўқ,» деб. Сўнг: «Бу фақат тўрт ой ўн кундир. Ҳолбуки, сизлардан бирингиз жоҳилиятда бир йил ўтгач (азаси тугаганлигини билдириб) тезак отарди,» дедилар. (Термизий) деди: бу бобда Абу Саид ал-Худрийнинг синглиси Фурайъа бинт Молик ва Ҳафса бинт Умардан ҳам (ҳадис) бор. Абу Исо (Термизий) деди: Зайнабнинг ҳадиси ҳасан саҳиҳдир. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ашоблари ва бошқалар ҳузурида амал шунга биноандирки, эри вафот этган аёл ўз иддасида хушбўйлик ва зийнатдан сақланади. Бу Суфён ас-Саврий, Молик ибн Анас, Шофеий, Аҳмад ва Ишоқнинг сўзидир.